supplico
supplico, to kneel down, humble oneself, pray humbly, beseech, beg, implore, supplicate
- I In gen.
- α With dat.: cui irato supplicet, Plaut. As. 1, 2, 24 (150): nec quoiquam supplico, id. Bacch. 2, 2, 47 (225): ipsum hunc orabo: huic supplicabo, Ter. And. 312: is sibi me supplicaturum putat, id. Hec. 500: populo Romano supplicare, Cic. Planc. 20, 50: alicui summisse, id. ib. 5, 12: neque Caesari solum, sed etiam amicis ejus omnibus pro te libentissime supplicabo, id. Fam. 6, 14, 3; cf. id. ib. 6, 13, 2; id. Font. 15, 35 (11, 25): cum tot res sint, quae vestris animis supplicent, id. ib. 14, 31: supplicare indignis, Ov. M. 6, 367. — Pass. impers.: ut, si tui nobis potestas saepius fieret, non multum Graecis supplicandum putarem, Cic. Fin. 5, 25, 75. —
- β Absol.: supplicabo, exobsecrabo, ut quemque amicum videro, Plaut. As. 1, 3, 93 (245): venire domum ad eum, precari, denique supplicare, Cic. Par. 5, 3, 40: precari ab indigno, supplicare, etc., id. Lael. 16, 57: nemo rem publicam imploravit, nemo supplicavit, id. de Or. 1, 53, 230: missitare supplicantes legatos, Sall J. 38, 1: Pompeiani querentes supplicavere, Plin. 8, 7, 7, § 21; Suet. Claud. 1.—
- γ With acc. (ante- and post-class.): quod domi'st, numquam ulli supplicabo, Plaut. Rud. 5, 2, 48 (1335): sub vos placo, Auct. ap. Fest. l. l.: imperatores nostros, Dig. 28, 5, 92: contrarios, Amm.30, 8, 10.—
- II In partic., to pray to or supplicate as a god; to pray, worship: vilica Lari familiari pro copia supplicet, Cato R. R. 143, 2; cf. Plaut. Aul. prol. 24: in fano supplicare, id. Curc. 4, 2, 41 (527): a dis supplicans invenire veniam sibi, id. Rud. prol. 26: per hostias diis supplicare, Sall. J. 63, 1: populus frequens iit supplicatum, Liv. 3, 63, 5; 10, 23, 2: circa fana deorum, id. 24, 23, 1: molā salsā supplicare, Plin. 12, 18, 41, § 83: sacrificio supplicari, Capitol. Max. 24. — Impers. pass.: Metello venienti ture, quasi deo, supplicabatur, Sall. Fragm. ap. Macr. S. 2, 9: ut, cujus sepulcrum usquam exstet ... ei publice supplicetur, Cic. Phil. 1, 6, 13: supplicatum totā urbe est, Liv. 27, 23, 7: ture nec supplicabatur, Plin. 13, 1, 1, § 2.
➳ subj. pf. supplicassis Pl. As. 467 || arch. sub vos placo Fest. 190 = vobis supplico.
- 1. nederig verzoeken, smeken (abs. of m. dat.) [senatui pro alqo];
- 2. (smekend of dankend) bidden, aanroepen (m. dat.) [diis per hostias bij het offeren; in fano].
- supplex, to kneel down, humble oneself, pray humbly, beseech, beg, implore, supplicate: precari, denique supplicare: missitare supplicantes legatos, S.: Ipsum hunc orabo; huic supplicabo, T.: senatui pro me: indignis, O.: ut non multum Graecis supplicandum putarem.—Of worship, to pray, supplicate, worship: per hostias deis, S.: populus iit supplicatum, L.: ut, cuius sepulcrum exstet . . . ei publice supplicetur: supplicatum totā urbe est, L.
-
…pro te appetivi ; ego meum saepe corpus et vitam obieci armis inimicorum tuorum ; ego me plurimis pro te supplicem abieci ; bona, fortunas meas ac liberorum meorum in communionem tuorum temporum contuli ; hoc denique ipso die ,…
Cicero, pro Milone
-
…quotienscumque Panhormum veneris illo anno et sex mensibus nam tam diu fuit Apollonius in carcere totiens te senatum Panhormitanum adisse supplicem, cum magistratibus sacerdotibusque publicis, orantem atque obsecrantem ut aliquando ille miser atque innocens calamitate illa liberaretur. relinquo…
Cicero, in Verrem
-
…etiam amicis eius omnibus, quos mihi amicissimos esse cognovi, pro te, sicut adhuc feci, libentissime, supplicabo. vale. Scr. Romae Id. Mart. a. . CICERO BASILO SAL. tibi gratulor ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quod se quam Antonium esse maluerit a quo ista petenda essent Vindici quidem alienae dominationis, non vicario, ecquis supplicat ut optime meritis de re publica liceat esse salvis ista vero imbecillitas et desperatio, cuius culpa non magis in…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…Servilii, Scipiones ; permulti enim tum Metelli aut Metellarum liberi pro Q. Metelli reditu vobis ac patribus vestris supplicaverunt. quod si ipsius summa dignitas maximaeque res gestae non satis valerent, tamen fili pietas, propinquorum preces ,…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…. etenim si in gladiatoriis pugnis et ; in ; infimi generis hominum condicione atque fortuna timidos et supplices et ut vivere liceat obsecrantis etiam odisse solemus, fortis et animosos et se acriter ipsos morti offerentis servari cupimus…
Cicero, pro Milone
-
…cognosset, bene rem publicam geri non potuisse, postremo ne deos quidem immortalis velle aperiri sua templa et sibi supplicari hominis impurissimi et sceleratissimi nomine. itaque ille alter aut ipse est homo doctus et a suis Graecis subtilius eruditus…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…animo tamen hostili cum reliquis suis copiis in pristina mente mansit. hunc Cn. Pompeius cum in suis castris supplicem abiectum vidisset erexit, atque insigne regium, quod ille de suo capite abiecerat, reposuit et certis rebus imperatis…
Cicero, pro Sestio
-
…procumbebat, cum hostes urbis direptione perterriti inermes cum infulis se porta foras universi proripiunt, ad legatos atque exercitum supplices manus tendunt. Qua nova re oblata omnis administratio belli consistit, militesque aversi a proelio ad studium audiendi et…
Julius Caesar, Civil War
-
…tibi tantum respondeo quod ipse vidi, Q. Metellum Pium consulem praetoriis comitiis petente Q. Calidio populo Romano supplicasse, cum quidem non dubitaret et consul et homo nobilissimus patronum esse illum suum et familiae nobilissimae dicere. quo…
Cicero, pro Plancio