supplex
supplex, kneeling in entreaty, begging, entreating, humble, submissive, beseeching, suppliant, supplicant
clinging to his knees as a suppliant, he spoke forth such things
- humbly begging or entreating; humble, submissive, beseeching, suppliant, supplicant (class.; syn.: humilis, submissus).
- α Absol.: supplex te ad pedes abiciebas, Cic. Phil. 2, 34, 86; cf. id. Lig. 5, 13: ad alios se reges supplicem contulisse, id. Imp. Pomp. 8, 21: et genua amplectens effatur talia supplex, Verg. A. 10, 523: vobis supplex manus tendit patria communis, Cic. Cat. 4, 9, 18; cf. infra II.: se supplicem pro aliquo profiteri, id. Pis. 32, 80: supplex ad aliquem venire, id. Att. 16, 16, C, § 10: ad opem judicum supplices confugere, id. Font. 15, 33 (11, 23): do manus Supplex, Hor. Epod. 17, 2: supplex populi suffragia capto, id. Ep. 2, 2, 103: tibi quo die Portus Alexandrea supplex patefecit, id. C. 4, 14, 35: supplex rogabo, Stat. Achill. 1, 50.—
- β With dat.: ut tibi fierem supplex, Plaut. Ps. 5, 2, 20 (1304): judicibus supplex, Cic. Tusc. 1, 29, 71; id. de Or. 1, 53, 229: ego me plurimis pro te supplicem abjeci, id. Mil. 36, 100; Plaut. Bacch. 4, 9, 101 (1025); id. Cist. 1, 1, 34 (34); id. Pers. 2, 3, 18 (268); id. Stich. 2, 1, 18 (291); Ter. Phorm. 887; Cic. Planc. 8, 21; Ov. H. 12, 185 al.: cum Alcibiades Socrati supplex esset, ut, etc., Cic. Tusc. 3, 32, 77.—
- γ As subst.: supplex, ĭcis, m., a suppliant, humble petitioner: in miseros ac supplices misericordiā uti, Caes. B. G. 2, 28: et nos jacentis ad pedes supplicum voce prohibebis? Cic. Lig. 5, 13: tu supplice digno dignior, Val. Fl. 7, 290: paternus, Sen. Troad. 315; so with a pron. possess. or gen.: vester est supplex, judices, Cic. Mur. 40, 86; so, vester, id. Clu. 70, 200: tuus, Hor. C. 3, 10, 16: supplex vestrae misericordiae, Cic. Cael. 32, 79: dei, Nep. Paus. 4, 5; id. Ages. 4, 8: tui numinis, Sen. Agam. 343: domus inimicae, Quint. Decl. 9, 1.—
- II Transf., of things: manus supplices, Cic. Font. 21, 48 (17, 38): manu supplice, Ov. M. 11, 279: dextra, Val. Fl. 4, 11: vitta, Hor. C. 3, 14, 8: dona, Verg. A. 3, 439: libelli, Mart. 8, 31, 3: vota, Verg. A. 8, 61: verba, Cic. Att. 12, 32, 1: vox, Sall. C. 31, 7; Ov. M. 2, 396; Liv. 30, 12; Curt. 4, 6, 28: voce supplex, Tac. A. 1, 57: oliva, Val. Fl. 3, 424: querelae, Tib. 1, 4, 72: lacrimae, Prop. 1, 16, 4: causa, Quint. 11, 1, 3.—Hence, adv.: sup-plĭcĭter, humbly, submissively, suppliantly: suppliciter demisseque respondere, Cic. Fl. 10, 21; id. de Or. 1, 20, 90; Caes. B. G. 1, 27; Suet. Aug. 13; id. Tib. 10; Verg. A. 1, 481; 12, 220; Hor. S. 1, 8, 32; Ov. F. 2, 438; id. P. 1, 10, 44.
psalmos canet stando suplex
ut ‥ genibus flexis ~ex supernam pietatem rogaret ‥
~ex ego vestrae sanctitati me ipsum commendare curavi, deprecans ‥
obnixe hoc rogitat scriptor supplex Godemannus
huc laboriose adductus, ‥ ad orationem deponitur ~icissimus
suplex genua flexi, salutem dixi suplicem
~ici voce proclamabat ‥ “adjuro te per Deum ne me torqueas” [] Marc. v 7
comites ipsius ~icibus obsecrationibus ne hoc quod dicebat incepisset exorabant
plebs ‥ dicata Deo veniens cum supplice voto
humilis ancilla tua ‥ ~ices ad te manus tendens
fidelibus lacrimis et ~ici gemitu
ut ‥ ipsius sancti ~ex intercessio vobis proficiat ad salutem
quo regnante novum praecelsa mole sacellum / Bugge construxit, supplex vernacula Christi
tuae almitatis suplex servulus
Bonifatius ~ex servus servorum Dei
~icissimos jugis obedientie famulatus
emant duos pulcros equos qui sint delicati, ~ices, et boni ad manum
➳ abl. supplici ; supplice subst. et poét. || gén. pl. supplicum Cic. Mur. 9 ; supplicium *Liv. 24, 30, 14 ; 29, 16, 6.
懇求者。叩乞者。Libellus supplex 禀帖。奏本。Supplicem esse ei 懇求彼。Cum eum videret supplicem dei 及見其求神。
Suggest a Translation
See an image
- sub+PARC-, kneeling in entreaty, begging, entreating, humble, submissive, beseeching, suppliant, supplicant: supplex te ad pedes abiciebas: vobis supplex manūs tendit patria communis: gener a consulis pedibus supplex reicebatur: Ne quoiquam suorum aequalium supplex siet, T.: iudicibus: cum Alcibiades Socrati supplex esset, ut, etc.—As substm., a suppliant, humble petitioner: in miseros ac supplices misericordiā uti, Cs.: nos supplicum voce prohibebis?: vester est supplex, iudices: tuus, H.: dei, N.—Of things, of a supplicant, expressive of entreaty, suppliant, humble, beseeching: manūs: manu supplice, O.: vitta, H.: vota, V.: vox, S.
-
…ad D, qui arma ferre possent, sese redactos esse dixerunt. Quos Caesar, ut in miseros ac supplices usus misericordia videretur, diligentissime conservavit suisque finibus atque oppidis uti iussit et finitimis imperavit ut ab iniuria et maleficio…
Julius Caesar, Gallic War
-
…norit gloria canitiem. Dicebam tibi venturos, irrisor, amores, nec tibi perpetuo libera verba fore ecce iaces supplexque venis ad iura puellae, et tibi nunc quovis imperat empta modo. non me Chaoniae vincant in amore columbae…
Propertius, Elegies
-
…omnia mecum atque omnes pelagique minas caelique ferebat, invalidus, vires ultra sortemque senectae. Quin, ut te supplex peterem et tua limina adirem, idem orans mandata dabat. Gnatique patrisque, alma, precor, miserere ;…
Vergil, Aeneid
-
…pericula metiri. Ad hoc mulieres, quibus rei publicae magnitudine belli timor insolitus incesserat, adflictare sese, manus supplices ad caelum tendere, miserari parvos liberos, rogitare omnia, omni rumore pavere, superbia atque deliciis omissis sibi…
Sallust, Catilina
-
…et amara pascitur herba, proque toro terrae non semper gramen habenti incubat infelix limosaque flumina potat. Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, et conata queri mugitus edidit ore…
Ovid, Metamorphoses
-
…, regemque dedit, qui foedere certo et premere et laxas sciret dare iussus habenas. Ad quem tum Iuno supplex his vocibus usa est Aeole, namque tibi divom pater atque hominum rex et mulcere dedit fluctus et tollere vento…
Vergil, Aeneid
-
…alius Latio iam partus Achilles, natus et ipse dea ; nec Teucris addita Iuno usquam aberit ; cum tu supplex in rebus egenis quas gentes Italum aut quas non oraveris urbes Causa mali tanti coniunx iterum hospita Teucris externique iterum…
Vergil, Aeneid
-
…sua, sine lege fidem rectumque colebat. Poena metusque aberant, nec verba minantia fixo aere legebantur, nec supplex turba timebat iudicis ora sui, sed erant sine vindice tuti. Nondum caesa suis, peregrinum ut viseret orbem…
Ovid, Metamorphoses
-
…nostrum pereamus Ad haec Q. Marcius respondit Si quid ab senatu petere vellent, ab armis discedant, Romam supplices proficiscantur ; ea mansuetudine atque misericordia senatum populi Romani semper fuisse, ut nemo umquam ab eo frustra auxilium petiverit…
Sallust, Catilina
-
…et soror et coniunx, una cum gente tot annos bella gero Et quisquam numen Iunonis adoret praeterea, aut supplex aris imponet honorem Talia flammato secum dea corde volutans nimborum in patriam, loca feta furentibus austris, Aeoliam venit…
Vergil, Aeneid