syllabarii
syllabāriī, ōrum, m. (syllaba), Leseschüler, die nur syllabieren können, Abcschützen (Ggstz. nominarii), Rufin. Origen. in num. hom. 27, 12.
syllăbārĭī, ōrum, m. (syllaba), élèves qui apprennent à épeler, à lire : Rufin. Aqu. Orig. Num. 27, 12.