syllepsis
syllepsis, is, f., = σύλληψις,
- a grammatical figure, by which one word is referred to another in the sentence to which it does not grammatically belong, a syllepsis (e. g. hic arma, Hic currus fuit, Verg. A. 1, 16; Ter. And. 3), Charis. p. 250 P.; Diom. p. 440 ib.
syllēpsis (synlēpsis), is, Akk. in, Abl. ī, f. (σύλληψις), eine gramm. Figur, nach der ein Wort auf ein anderes im Satze bezogen wird, zu dem es grammatisch nicht gehört (wie Verg. Aen. 1, 16. Ter. Andr. prol. 3), Charis. 281, 4. Diom. 444, 31. Donat. ad Ter. Andr. prol. 3. Serv. Verg. Aen. 2, 231.
syllempsis est cum casus discrepantes in unam significantiam congregamus, ut ‘attendite, populus meus’
fit etiam ~is in sensu id est ubi pro multis unus, vel pro uno multi
sicut ‥ per silempsim plurale pro singulari, sic et simili tropo singulare pro plurali plerumque reperies, ut ibi, ‘dixit et venit locuste’
de silempsi sunt multe dubitaciones. est autem concepcio diversarum clausularum ad unum conglutinata conjunctio
syn prepositio quod est con et omnia ‥ derivata ab eo, ut ‥ sullepsis quedam figura grammatica, non sylemsis
~is ‥ est cum dissimilibus clausulis commune aliquid, quod in una ponitur, mutatum aliquatenus in alia desyderatur. fit haec ‥ per partes et per accidentia partium
syllēpsis, is, f. (σύλληψις), syllepse [fig. de mots] : Don. Andr. prol. 3 ; Char. 281, 4 ; Diom. 444, 31.