syllogismaticus
syllŏgismătĭcus, a, um, adj., = συλλογισματικός,
- consisting of syllogisms, syllogistic: breviloquium Aristotelis, Fulg. Myth. 1 praef. fin.
syllogismaticus, a, um (συλλογισματικός), aus Syllogismen bestehend, Fulg. myth. 1. praef. extr. p. 27 M.
syllŏgismătĭcus, a, um, qui est en syllogismes : Fulg. Myth. 1, pr. 27.