syllogizare

syllogizare [LL] 1 to reason syllogistically, to argue by syllogism, syllogize. quas propositiones ad usum ~andi converti contingat et quas non J. Sal. Met. 918A; dimicat in gladio logicus, cum syllogizando / disserit Neckam DS X 57; quoniam ex talibus oportet sillogizare, teste Aristotile, qualia dederit respondens, vulgari modo cum rudibus agatur Id. SS I 1. 19; potest ergo sic ~ari: omnis cause necessarie necessarius est effectus. causa ejus quod est A est causa necessaria. ergo A necessarium Gros. 196; debet de omni modo ratiocinandi et ~andi agere Kilwardby OS 532; videtur dormiens formare proposiciones et ~are, quia vigilans audivit proposiciones et syllogismos Ockham Quodl. 283; sed isti ydiote nescientes sylogisare ‥ de istis tribus terminis Wycl. Conf. 507. 2 to deduce by syllogism, to infer syllogistically (also absol.). unde ‥ ~abimus, ei [plante] vitam ut faciamus, aliquid verisimile [v. l. simile] Alf. Angl. Plant. I 4; hec necessaria ‥ continuum ‥ demonstrative sillogizat experimentum Id. Cor 7. 7; ~ari non est ex particulari Wycl. Log. I 38; omnium virtutum verum hospitem reperiunt et demonstracionibus certissimis sillogizant Ps.-Elmh. Hen. V 84.