syncopa
syncopa, s. syncopē.
syncŏpa, æ et syncŏpē, ēs, f. (συγκοπή), ¶ 1 syncope [retranchement dʼune syllabe dans lʼintérieur dʼun mot] : Diom. 441, 27 ; Macr. Sat. 5, 21, 11 ¶ 2 défaillance, évanouissement : Veg. Mul. 1, 53, 3.
Syncopare, scindere, seu potius intersecare, Gallis
Entrecouper. Alanus de Insulis in Planctu naturæ :
Inter has circulus elucens ad Zodiaceæ obliquitatis similitudinem, pretiosorum lapidum stellatus monilibus, sidereæ contiguitatis oscula Syncopabat.Ibidem :
Rursum :Sicque per ascensum male Syncopat illa mariti Corpus, furtivo dum metit ense caput.
Adde eumdem pag. 314. præterea Briton. lib. 9. Philip. v. 449. et Archithrenium lib. 1. cap. 17. extremo.Qui minas Ponti sepelis et auges Syncopans cursum pelagi furiosi.
Ista verba semper proferre debet sacerdos sine aliqua Syncopatione.
Couper les motsdicimus.
Verba dimidia, non integra transilientes, ut ait S. Bernardus serm. 40. super Cantica Cantic. Synodus Cicestrensis ann. 1289. cap. 15 :
Quæ autem tractant vel legunt,Bulla Nicolai III. PP. apud Bzovium ann. 1280. n. 5 :(in Ecclesia) distincte proferant et aperte, non transiliendo, neque transcurrendo, vel Syncopando, etc.
Missæ quoque et omnia divina officia.... in ipsa decantanda Ecclesia, non dicantur per Syncopam, vel transcursum ; sed..... studiose celebrentur pariter et devote.Ita in Concilio Rotomagensi ann. 1335. c. 1. Admonitio Guillelmi Episcopi Magalonensis ad Clerum de Modo dicendi Horas :
Concilium Lateranense sub Innocentio III. c. 17 :Qui bene non dicit Horas, Deus hunc maledicit : Syncopa vitetur, versus non anticipetur, Donec finitus omnino sit bene primus.
Et somno residuum relinquentes, vix ad diurnum concentum avium excitantur, transcurrendo undique continuata Syncopa matutinum.Concilium Sarisberiense ann. 1217. cap. 36 :
Ita quod ex festinatione nimia verba non præcidantur, vel Syncopentur.Adde Synodum Wigorniensem ann. 1240. cap. 10. Constitutiones Synodales Episcopi Anonymi ann. 1237. cap. de Sacr. altaris, in tom. 2. Concil. Angl. Synodum Rotomagensem ann. 1335. c. 1. etc.
Sincoper les paroles, Verba interrumpere, ut eorum sensus pervertatur. Lit. remiss. ann. 1385. in vol. 7. arestor. parlam. Paris. :
Aucuns haineux du suppliant l'ont fait emprisonner pour cause des dittes paroles, voulans par haine aggraver ou Sincoper lesdites paroles et l'entendement d'icelles.
Et vix, inter Sincopatos anelitus, sermonem proferens, festinanter, inquit, sitis parati ad prælium, etc.
Campanæ simul Sincopatim ac pluries pulsantur.Ibid. fol. 8. r° :
Capitulum vero semper pulsatur cum prima campana Sincopatim cum modicis intervallis, et in fine cum multiplicationecliquetorum, ut omnes festinent venire, qui in eo vocem habent.
Syncopare, apud eumd. Elmham. cap. 48. pag. 119 :
Segnicies in agendis adeo infructifera noscitur, ut.... per eam nisus lentescere, et incepta negocia Cincopari inutiliter videantur.
Tunc succentor post inchoat hymnum,Veni Creator Spiritus....
Interim ex alto testudinum navis projectis floribus et Sincopis hostiarum, ad instar mannæ, descendit ignis flamma volvens se tanquam distributus ad omnes partes et vehementer ardet a versu, Accende lumen,
usque in finem hymni.