synchysis
synchysis, is, f. (σύγχυσις), die Verwirrung, in der Gramm., wenn die Wörter zu sehr versetzt sind, Charis. 275, 17. Diom. 461, 7. Donat. (IV) 401, 6.
~is est hyperbaton ex omni parte confusum
syncrisis [l. synchysis ] est figura confundens verba
hujus [sc. hyperbaton ] varias species faciunt grammatici: anastrophen, hysterologian, tmesin, ~in
~is est ordo dictionum confusior, alicujus incontinuitatis vitandae causa susceptus
synchўsis, is, f. (σύγχυσις), synchyse ou hyperbate, désordre dans la construction [des mots, de la phrase] : Char. 275, 17 ; Diom. 461, 7.