About

Menu

syncategorematice

syncategorematice [syncategorematicus+-e], syncategorice, in the manner of a word or term that can only be used significatively when in combination with another word or words, syncategorematically. b with reference to something else. si ‥ hoc adverbium ‘vere’ teneatur chategorematice, dabitur hic: ‘veritas que Deus est, est veritas qua Deus vere est.’ si autem teneatur sinchategorematice, erit falsa Neckam SS II 44. 7; respondeo quod hec dictio ‘solus’ non videtur in proposito posse accipi sincathegoreumatice, sed tantummodo cathegoreumatice Middleton Sent. I 196b; accipitur ly omnis chategorice, id est tota felicitas, vel sinchategorice, id est quelibet [beatitudo] R. Orford Reprob. 49; dicendo ‘totus Sortes’ secundum quod ‘totus’ tenetur ~e Ockham Sent. III 40; sumendo ergo istum terminum ‘per se’ sinkathegorice, debet proposicio racione illius termini exponibilis exponi per universalem affirmativam de causali et per negativam de possibili Wycl. Log. I 204.  b infinitum synkathegorematice et secundum quid est quantum finitum et finitum majus isto ‥ et sic sine fine ultimo terminante Bradw. Cont. 233; voluntatem ‥ multitudinis esse pervertibilem dupliciter potest intelligi, vel quod sit pervertibilis secundum se totam, accipiendo totam sincathegoreumatice, vel secundum partem Ockham Dial. 805.

Saved

Recent