syncategorema
syncatēgorēma, atis, n. (συγκατηγόρημα), ein Redeteil, der nur in Verbindung mit einem anderen Worte einen vollständigen Begriff gibt, Plur. syncategoremata (rein lat. consignificantia), Prisc. 2, 15.
videntur ‥ aliquid habere simile cum his generibus verborum que Grece ~ata appellantur, eo quod sicut illorum ab adjunctis aut est aut perpenditur significatio
~a, consignificans
dicitur ergo hoc nomen syncategoreuma a ‘syn’, quod est ‘con’, et ‘categoreuma’, quod est ‘significativum’ vel ‘predicativum’ quasi ‘conpredicativum’; semper enim cum aliquo jungitur in sermone
pronomen non significat aliquid per se ex primaria institucione, sicut categorema, puta ‘homo’ vel ‘animal’, nec consignificat cum alio, sicut ~a, puta conjuncciones et adverbia
nullum ~a est subjectum vel pars subjecti; ut quando dicitur ‘omnis homo currit’, hoc ~a ‘omnis’ non est subjectum nec pars subjecti
sicut vanum est querere quid adequate significat istud triplex signum, ‘et’, ‘non’, ‘igitur’ vel aliud sincathegorema
isto modo non solum categoremata mentalia, que significant res que non sunt signa, sed eciam ~ata mentalia et verba et conjuncciones et hujusmodi dicuntur intenciones prime
~ata
in logica, textus Petri Hispani, cum syncathegorematibus(
veritates hujusmodi implicantur mutuo causari ex se finaliter et efficienter, cum talia sincathegorementa, quia ideo, ut secundum significant circumstanciam cause, ideo talia dicta inplicant ambulacionem vel ejus futuricionem esse causam sanitatis
syncătēgŏrēma, ătis, n. (συγκατηγόρημα), v. consignificatio : Prisc. Gramm. 2, 15.