tabernacularius
tăbernācŭlārĭus, ii, m. [tabernaculum],
- a tent-maker, Inscr. Grut. p. 642, 8.
tabernāculārius (tabernāclārius), iī, m. (tabernaculum), der Zeltmacher, Corp. inscr. Lat. 6, 9053.
curritur ad meretrices et ~ios curiales ut inquiratur ab eis quo princeps profecturus sit
tăbernācŭlārĭus (-nāclārius), ĭī, m. , constructeur de boutiques : CIL 6, 9053.