tardigemulus
tardĭgĕmŭlus (tardĭng-), a, um, adj. [tardus-gemo],
- slow-moaning: tardingemulo senio oppressus, Laev. ap. Gell. 19, 7, 3: tardigenulo, i. e. tardigrado (cf.: tarda trementi Genua labant, Verg. A. 5, 431).
tardĭgĕmŭlus ou tardingĕmŭlus, a, um (tardus, gemo), qui se plaint lentement : *Læv. d. Gell. 19, 7, 3.