tardiusculus
tardiusculus, somewhat slow, rather stupid
tardĭuscŭlus, a, um, adj. dim. [tardus],
- somewhat slow, slowish (ante- and postclass.): mulier, Plaut. Fragm. ap. Non. 198, 26: servus, Ter. Heaut. 515.
tardiusculus, a, um (tardus), etwas langsam, Plaut. cist. fr. bei Non. 198, 26. – übtr., etwas schwer von Begriff, Ter. heaut. 515. Augustin. don. persev. 17, 3: alcis tard. mens, Augustin. peccat. merit. 3, 8.
non habens unde jumentum suum ~um ‥ excitaret
ebes est calamus et tardiusculus / affectus tepidus, sensus turbidulus
animis jam admodum contristatis exiliunt cernentesque jam, licet ~um, diffusam in aera flammam terrificam
tardĭuscŭlus, a, um, un peu lent : Pl. d. Non. 198, 26 ; Ter. Haut. 515.
tardiusculus
adj.
dim.
- tardus, somewhat slow, rather stupid: servus, T.