tardiuscule
tardĭuscŭlē, adv. [tardiusculus],
- somewhat slowly: venire, M. Aurel. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5, 7.
tardiusculē, Adv. (tardiusculus), etwas langsam, M. Aurel. b. Fronto ad M. Caes. 5, 7. p. 79, 12 N.
cum ‥ imminente jam vespera procul adhuc a loco distarent, ~e enim quam hora postulabat de urbe exierant
precibus ergo factis, cum ~e rogantium differretur desiderium
quia ~e quam hora poscebat progressus fuerat
tardĭusculē, un peu lentement : M. Aur. d. Fronto Ep. ad M. Cæs. 5, 7.