terror

terror, ōris, m. [terreo], great fear, affright, dread, alarm, terror (syn.: pavor, trepidatio, metus).

• I Lit.: definiunt terrorem metum concutientem: ex quo fit, ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, Cic. Tusc. 4, 8, 19: eadem nos formido timidas terrore impulit, Plaut. Am. 5, 1, 27 (1079); cf.: terrorem alicui inicere, Cic. Prov. Cons. 18, 43: ferae, injecto terrore mortis horrescunt, id. Fin. 5, 11, 31: aliquem terrore periculoque mortis repellere, id. Caecin. 12, 33: si Antonio patuisset Gallia ... quantus rei publicae terror impenderet, id. Phil. 5, 13, 37: alicui terrorem inferre, id. Fam. 15, 15, 2; id. Mil. 26, 71; Caes. B. G. 7, 8: reddit inlatum antea terrorem, Liv. 3, 60, 5: teneri terrore, Cic. Rep. 3, 29, 41: esse terrori alicui, Caes. B. G. 7, 66: qui modo terrori fuerant, Liv. 34, 28, 5: tantus terror incidit exercitui, ut, etc., Caes. B. C. 3, 13: tantus repente terror invasit, ut, etc., id. ib. 1, 14: Romanos auxiliares tyranni in terrorem ac tumultum conjecerunt, Liv. 34, 28, 3: sic terrore oblato a ducibus, Caes. B. C. 1, 76: tantum Romae terrorem fecere, ut, etc., Liv. 10, 2, 8: tantumque terrorem incussere patribus, ut, etc., id. 3, 4, 9: si tantus habet mentes et pectora terror, Verg. A. 11, 357: volgi pectora terror habet, Ov. F. 3, 288: terrore pavens, id. ib. 4, 271: in oppido festinatio et ingens terror erat, ne, etc., Sall. H. 3, 27 Dietsch: ingentem Galli terrorem memoriā pristinae cladis attulerant, Liv. 6, 42, 7: terror nominis Alexandri invaserat orbem, Just. 12, 13, 2: arcanus terror, secret dread, secret awe, Tac. G. 40 fin.: exsurgite, inquit, qui terrore meo occidistis prae metu, from dread of me, Plaut. Am. 5, 1, 14 (1066); cf.: de terrore suo, Auct. B. Afr. 32, 1: saepe totius anni fructus uno rumore periculi atque uno belli terrore amittitur, dread or apprehension of war, Cic. Imp. Pomp. 6, 15: nullum terrorem externum esse, i.e. dread of foreign enemies, Liv. 3, 10, 14; cf.: peregrinus terror, id. 3, 16, 4: terror servilis, ne suus cuique domi hostis esset, dread of the slaves, id. 3, 16, 3: in omnem terrorem vultum componens, into frightful expressions, Suet. Calig. 50: (Periclis) vis dicendi terrorque, terrible power, δεινὁτης, Cic. Brut. 11, 44. — Plur.: feri lugubresque terrores, Amm.16, 12, 61. —
• II Transf., concr., an object of fear or dread, a terror (usu. in plur.): duobus hujus urbis terroribus depulsis, Cic. Rep. 1, 47, 71; cf.: terrores reipublicae (sc. Carthago ac Numantia), Vell. 2, 4, 5: terrores Romani nominis, Treb. Poll. Claud. 11, 4; Plin. Ep. 6, 20, 15: non mediocres terrores jacit atque denuntiat, Cic. Att. 2, 23, 3; cf.: Battonius miros terrores ad me attulit Caesarianos, id. ib. 6, 8, 2.—Sing.: Xerxes, terror ante gentium, Just. 3, 1, 1: Dionysius gentium quondam terror, Amm.14, 11, 30.

terror, ōris, m. (terreo), der (das) Schrecken, der Schreck, der erschreckende, einschüchternde Eindruck, I) eig. (oft verb. terror pavorque, terror ac pavor, pavor terrorque, Liv., metus et terror, Tac.; vgl. Fabri Liv. 24, 40, 12), m. subj. Genet., exercitus, Caes.: ceterorum, Tac. – m. obj. Genet. (vor, wegen, über), belli, Cic.: equorum, Caes.: praesentis exercitus, Caes.: caesi regis (über die Ermordung des K.), Liv.: iudiciorum, Liv.: mortis, Cic.: nominis nostri, Liv., nominis Alexandrini, Iustin.: populationum, Liv. – m. Adii., terror amens, Claud.: anceps (doppelter), Liv.: u. so duplex, Liv.: equester, Liv.: arcanus, geh. Schauer, Tac.: barbarus atque immanis terror verborum, barbarische und wilde Schreckensworte, Cic.: terror externus, Schr. von außen (= wegen auswärtiger Feinde), Liv.: ebenso peregrinus, Liv.: repentinus, Cic. u. Liv.: servilis, vor den Sklaven, Liv.: vanus, Liv.: meus, suus, von mir, von ihm veranlaßter, vor mir, vor ihm, Plaut. – expers terroris Achilles, Catull.: terrore coactus, Cic.: attonitus terrore, Lucan.: exanimatus terrore, Cael. or. fr. bei Quint.: pallens terrore, Ov.: pavens terrore, Ov.: inani percussus terrore, Lucan. – ubi vanus terror abiit, Liv.: populationibus agri terror est oppidanis admotus, Liv.: eo plus nuntii terroris attulere, Liv.: cuius ingressio laetitiam attulit sociis, terrorem autem hostibus, Cic.: cuius rei subita trepidatio magnum terrorem attulit nostris, Auct. b. Alex.: elephantos agere ante signa terroris causā, Liv.: augere hostibus terrorem, Sall.: eorum minis et terrore commoveri, Cic.: conicere Romanos in terrorem ac tumultum, Liv.: conicere omnium animos in terrorem, Auct. b. Afr.: terrore latius dato (verbreitet), Flor.: demere terrorem Romanis (v. einer Pers.), Liv., terrorem omnem Rhodiis (v. einem Umstande), Liv.: passim eos pavor terrorque distulerant, Liv.: terror hominibus mentem consiliumque eripit, Auct. b. Alex.: erat in oppido terror ex superioribus proeliis magnus, Caes.: tantus fuit post discessum hostium terror, ut etc., Caes.: in oppido ingens terror erat, ne etc., Sall.: fr.: alci terrori esse, jmdm. Schr. einflößen, einjagen, Caes. u. Sall.: ebenso alci maximo terrori esse, Sall.: in magno terrore esse propter adventum alcis, Liv.: prosperam navigationem sine terrore ac tumultu fuisse, Liv.: facere (einjagen) ibi terrorem et militibus et ipsi Appio, Liv.: u. so Aequi tantum terrorem Romae fecere, ut etc., Liv.: haud paulo ibi plus, quam quod secum ipsi attulerant, terroris fecerunt, Liv.: circumferendo passim bello tantum terrorem sui facere, ut etc., Liv.: non minus terroris a classe Romana et periculo maritumae orae habere, Liv.: si M. Antonio patuisset Gallia, quantus rei publicae terror impenderet, Cic.: implere omnia terrore, omnia terrore ac tumultu, Liv.: terror hostibus ex fiducia sui incessit, Sall. fr.: tantus terror incĭdit eius exercitui, ut etc., Caes.: incutere alci terrorem, Auct. b. Afr., terrorem ingentem, Liv. (u. so cum subito novus et pristino maior terror incutitur, Curt.): inferre terrorem alci, Cic., alci quam maximum terrorem, Caes., alci non minimum terrorem, Hirt. b.G.: duplex inde terror illatus Romanis, hinc... hinc, Liv.: inicere alci magnum terrorem, Caes.: inicere terrorem mortis, Cic.: ingens terror patres invasit, Liv.: terror nominis eius invaserat orbem, Iustin.: offerre terrorem, Caes.: omnium rerum terror oculis auribusque est offusus, Liv.: ad urbem quoque terrorem perferre, Liv.: aliquantum quoque apertā pugnā praebuerunt terroris, Liv.: repellere alqm terrore periculoque mortis, Cic.: ut in terrore solet (sc. fieri), Sall. fr.: teneri terrore aliquo, Liv.: eiusdem vim dicendi terroremque timuerunt, die erschütternde Kraft der Rede, Cic.: nec ultra Samnis tolerare terrorem equitum peditumque vim potuit, Liv.: repente vertere terrorem in Romanos, Liv. – Plur., feri lugubresque terrores, Amm. 16, 12, 61. – II) meton.: a) der schreckende Gegenstand, das Schrecknis, terra repleta est trepido terrore, Lucr. 5, 41: ingens hostium terror (v. Eichelwagen), Curt. 4, 9 (35), 4: praeciquus terror (v. Elefanten), Curt. 9, 2 (7), 4: terror Macedonum (v. Elefanten), Curt. 5, 2 (8), 10: unicus quondam Graeciae terror (v. einer Örtl.), Curt. 5, 7 (23), 8: is terror (v. einer Schlange), Plin. 35, 121: Xerxes, terror ante gentium, Iustin. 3, 1, 1: Dionysius gentium quondam terror, Amm. 14, 11, 30: Plur., huius urbis terrores, von Karthago u. Numantia, Cic. de rep. 1, 71: von dens. terrores rei publicae, Vell. 2, 4, 5: terrores Romani nominis, v. Barbarenvölkern, Treb. Poll. Claud. 11, 4. – b) Schreckensnachricht, alius praesens terror affertur, Scythas adventare, Curt. 7, 4 (19), 32. – u. Plur. terrores, Schrecken, Schrecknisse = Schrecken erregende-, beängstigende Nachrichten, Romam tanti terrores erant allati, ut patres vigilias in urbe habendas censerent, Liv. 3, 42, 6: miros terrores ad alqm afferre Caesarianos (in betreff Cäsars), Cic. ad Att. 6, 8, 2: fictis mentitisque terroribus vera pericula augere, Plin. ep. 6, 20, 15. – od. = Schrecken erregende, drohende Äußerungen, non mediocres terrores iacĕre atque denuntiare, Cic. ad Att. 2, 23, 3. – od. = Schrecken erregende Vorfälle, ceteri omnes caelestes maritimique terrores, Liv. 29, 27, 14. – III) personif., Terror, der Schrecken, Ov. met. 4, 485.

terror [CL] 1 fact or quality of inspiring terror. b person or thing that causes terror. ne dicant nos propria adinventione et loquaci tantum temeritate tales minas eis tantosque ~ores incutere Gildas EB 37; isti Hierosolimitae ‥ et illi Galilei non soli fuere peccatores sed in ~orem sunt reliquorum puniti Bede Luke 503A; de ~ore futuri judicii ‥ carmina faciebat Id. HE IV 22; 799 ut triumpho ~oris vestri inimicas undique subiciat gentes Alcuin Ep. 178; occurrit ei animosus Egfrithus, solito ~ore acturum existimans W. Malm. GP III 100; quatenus ~orem zeli modestia temperet J. Ford Serm. 47. 10; 1290 R. W. et uxor sua de consuetudine levant hutesium super vicinos suos injuste ad ~orem omnium vicinorum suorum Leet Norw. 35.  b quos jussit construere inter duo maria trans insulam murum, ut esset arcendis hostibus turba instructus ~ori civibusque tutamini Gildas EB 15; decus imperii terrorque hostilibus armis Alcuin SS Ebor 26; habens epitaphium: ‘hic ~or mundi Guiscardus’ W. Malm. GR III 262; multos filios pepererunt, qui ‥ hostibus in armis magno ~ori fuerunt Ord. Vit. III 2 p. 22; illis jam sit ludibrio, quibus ante fuerat ~ori Ad. Scot TGC 815A. 2 extreme fear or terror (as a feeling). de his tribus ‥ generibus [monstrorum] quae maximum formidinis ~orem humano generi incutiunt Lib. Monstr. prol.; apparuerunt cometae duae ‥ multum intuentibus ~orem incutientes Bede HE V 23; territus intus / secreto terrore Dei Wulf. Swith. I 1197; omni timore vacuus, ut affirmaret se nescire quid esset ~or W. Malm. GP IV 138; sacerdos ‥ ~ore ‥ magis quam ratione compulsus Gir. TH II 19; dum intra mentes ut ~orem mortificet virtutem invitat Bern. Comm. Aen. 104; cadat in ~ore monstri Beunans Meriasek p. 160.

terrŏr, (7) ōris, m. (terreo), ¶ 1 terreur, effroi, épouvante : Cic. Tusc. 4, 19 ; terrorem alicui injicere Cic. Prov. 43 ; inferre Cic. Mil. 71 ; esse terrori alicui Cæs. G. 7, 66, inspirer de lʼeffroi à qqn, frapper dʼeffroi qqn ; ou terrorem alicui incutere Liv. 3, 4, 9, ou facere Liv. 10, 2, 8, ou afferre Liv. 6, 42, 7 ; est in imperio terror Cic. Agr. 2, 46, les pouvoirs dʼun magistrat provoquent lʼeffroi ; plena terroris oratio Cic. Br. 268, éloquence dʼun effet terrifiant || terror meus Pl. Amph. 1066, lʼeffroi que jʼinspire ; peregrinus, externus, servilis Liv. 3, 10, 14 ; 3, 16, 4 ; 3, 16, 3, effroi venant de lʼétranger, de lʼextérieur, des esclaves (que causent...) ; belli Cic. Pomp. 25, crainte de la guerre ; exercitus Cic. Domo 131, effroi inspiré par lʼarmée, cf. Cic. Cæc. 24 || suus quemque terror maxime vexat Cic. Amer. 67, cʼest son propre effroi qui tourmente le plus le criminel ¶ 2 objet qui inspire la terreur : duobus hujus urbis terroribus depulsis Cic. Rep. 1, 71, les deux terreurs de notre ville ayant été chassées || sujet dʼeffroi [au pl.] : terrores ad me adtulit Cæsarianos Cic. Att. 6, 8, 2, il mʼa apporté des sujets dʼeffroi concernant César = des nouvelles effrayantes, cf. Liv. 3, 42, 6 ; Plin. Min. Ep. 6, 20, 15 || événements terrifiants [au pl.] : Liv. 29, 27, 4.

terror , oris. m.
驚惶。

Suggest a Translation
See an image

terror ōris, m

• 2 TER-, great fear, affright, dread, alarm, terror, panic: iniecto terrore mortis: homines terrore repellere: hostibus terrorem inferre, Cs.: reddit inlatum antea terrorem, L.: qui modo terrori fuerant, L.: tantus repente terror invasit, ut, etc., Cs.: sic terrore oblato a ducibus, Cs.: tantumque terrorem incussere patribus, ut, etc., L.: si tantus habet mentīs et pectora terror, V.: ingentem Galli terrorem memoriā pristinae cladis attulerant, L.: arcanus, secret dread, Ta.: totius anni fructus uno belli terrore amittitur, apprehension of war: externus, i. e. dread of foreign enemies, L.: servilis, dread of the slaves, L.—An object of fear, cause of alarm, terror, dread: duobus huius urbis terroribus depulsis: caelestes maritimique terrores, frightful occurrences, L.: ingens hostium (i. e. chariots armed with scythes), Cu.—Frightful reports, terrible news: non mediocres terrores iacit: miros terrores ad me attulit, bugbears: Romam tanti terrores erant adlati, ut, etc., L.—Of eloquence, tremendous power: (Periclis) vis dicendi terrorque.