timor

tĭmor (tĭmos, Naev. ap. Non. 487, 6), ōris, m. [timeo].

• Lit., fear, dread, apprehension, alarm, anxiety (cf.: metus, horror, formido, timiditas, pavor): definiunt timorem metum mali appropinquantis, Cic. Tusc. 4, 8, 19: metus ac timor, id. Verr. 2, 4, 19, § 41: timor praepedit dicta linguae, Plaut. Cas. 3, 5, 25 (645): timore torpeo, id. Truc. 4, 3, 50 (824): prae timore in genua concidit, id. Rud. 1, 2, 85 (173); id. Cist. 4, 2, 45 (715): in timorem dabo militarem advenam, id. Ps. 4, 1, 19 (923): animus timore Obstipuit, Ter. Ad. 612: magno timore sum, Cic. Att. 5, 14, 2; id. Fin. 2, 10, 30: cruciatu timoris angi, id. Off. 2, 7, 25: amici nostri, timore de nobis afficiuntur, id. Fam. 11, 2, 3: res quae mihi facit timorem, id. ib. 10, 18, 2: timore perterritus, id. Div. 1, 28, 58; so Caes. B. G. 1, 22; 1, 23: huc accedit summus timor, Cic. Rosc. Am. 4, 9: haec sunt in judicum animis ... oratione molienda, amor, odium ... spes, laetitia, timor, molestia, id. de Or. 2, 51, 206: timor incutitur ex ipsorum periculis, id. ib. 2, 51, 209: timor omnem exercitum occupavit, Caes. B. G. 1, 39; cf. Cic. Rep. 1, 16, 25: Parthis timor injectus est, id. Att. 5, 20, 3; id. Agr. 1, 8, 23; Caes. B. G. 7, 55: alicui timorem deicere, Cic. Rep. 1, 15, 24: hunc mihi timorem eripe, id. Cat. 1, 7, 18: ades animo et omitte timorem, id. Rep. 6, 10, 10: timorem abicere, id. Fam. 11, 21, 4: timore sublato, Caes. B. G. 6, 23; cf.: omni timore deposito, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 23, 1: ut se ex maximo timore colligerent, Caes. B. C. 3, 65: ea (aestas), quae sequitur, magno est in timore, i.e. occasions great apprehension, Cic. Fam. 2, 10, 4: numquam fidele consilium daturus timor, Sen. Ben. 7, 26, 5. — With ne: ubi timor est, ne auctumnalis satio hiemis gelicidiis peruratur, Col. 11, 3, 63; so Verg. A. 6, 352; Liv. 6, 28, 8.—With acc. and inf.: in timore civitas fuit, obsides captivosque Poenorum ea moliri, Liv. 32, 26, 16: subest ille timor ne dignitatem quidem posse retineri, Cic. de Or. 2, 82, 334.— With in and abl.: cum major a Romanis metus timorem a principibus suis vicisset, Liv. 45, 26, 7.—With gen. of the thing feared: belli magni timor impendet, Cic. Fam. 2, 7, 4; so, vituperationis non injustae, id. Rep. 5, 4,: repentinae incursionis, Caes. B. G. 6, 23: mortis, Lucr. 5, 1180; Ov. M. 7, 604.—In plur., Cic. Rep. 1, 44, 68; Lucr. 2, 45; 5, 46; Cat. 64, 99; Hor. C. 1, 37, 15; id. Ep. 1, 4, 12.—
• • B Personified, Fear: Timor, Hor. C. 3, 1, 37: ater, Verg. A. 9, 719. —Plur., Ov. M. 12, 60.—
• II Poet., transf.
• • A In a good sense, awe, reverence, veneration: divum, Lucr. 5, 1223: quod hominibus perturbatis inanem religionem timoremque dejecerat, Cic. Rep. 1, 15, 24: deorum, Hor. S. 2, 3, 295: sacer, Sil. 3, 31: primus in orbe deos fecit timor, Stat. Th. 3, 661.—
  • B An object that excites fear, a terror: audaci tu timor esse potes, Prop. 3, 7, 28 (4, 6, 70): Cacus Aventinae timor, Ov. F. 1, 551; cf. id. M. 3, 291; 10, 29; 12, 612: magnus uterque timor latronibus, Hor. S. 1, 4, 67; Plin. 8, 32, 50, § 119. —
  • C An object for which anxiety is felt (poet.): ratis, tot gracili ligno complexa timores, Stat. S. 3, 2, 80.

timor, ōris, m. (timeo), die Furcht, Befürchtung, Besorgnis, bisw. auch Furchtsamkeit, Schüchternheit (Ggstz. animus [Mut], fortitudo [Entschlossenheit], audacia, fiducia), I) eig.: a) im allg., verb. metus ac timor, feige Furcht, Cic. Verr. 4, 41: timor anxius, Verg.: caecus, Cic. u. Phaedr.: externus = vor einem auswärtigen Feinde, Liv.: maestus, Verg.: pavidus, Ov.: solitus, Ov.: vanus, Liv.: virgineus, Ov. – timore aeger, Tac.: timore vacuus, Cic.: prae timore (vor F.), Plaut.: propter timorem, aus F., Caes.: timoris causā, Caes.: hoc timore, quo timore, aus F. davor, Caes. – m. ab (vor) u. Abl., a principibus suis, Liv. 45, 26, 7. – m. de (in betreff) u. Abl., timor de illo meus, Brut. in Cic. ep.: de nobis, Brut. et Cass. in Cic. ep. – m. pro (für) u. Abl., pro me, Verg. Aen. 6, 352. – m. obj. Genet. (= vor, wegen), zB. belli Parthici, Caes.: poenae, Caes.: mortis, Ov.: externi hostis, Hirt. b.G. (vgl. unten mit Verben). – timor omnis abesto quod superest (in bezug auf das, was noch weiter zu tun ist), Verg.: postquam timor sibi cuique futurae inopiae abiit, Liv.: omnem timorem abicere, Cic.: pedibus timor addidit alas, Verg.: afficere alqm maximo od. summo timore (v. einem Umstand), Brut. et Cass. in Cic. ep. u. Cic.: auges tu mihi timorem, Caecin. in Cic. ep. (u. so verum ea non animum eius augebant, sed timorem, Cic.): colligere se ex maximo timore, Caes.: convertere se aliquando ad timorem, Cic.: dare alqm in timorem dolis atque mendaciis, Plaut.: hominibus perturbatis inanem religionem timoremque deicere, die bestürzten M. von ihrer abergläubischen Furcht befreien, Cic.: dempto timore, Liv.: omni timore deposito, Brut. in Cic. ep. (vgl. deposito pariter cum veste timore, Ov.): timorem si quem habetis deponite, Cic.: hunc mihi timorem eripe, Cic.: neque tanti sum animi, ut etc.... neque tanti timoris, ut etc., ich bin weder so tollkühn, daß usw.... noch so feig, daß usw., Caes.: causa haec fuit timoris, Caecin. in Cic. ep.: scis Domitio comitiorum diem timori esse, Cael. in Cic. ep.: gaudet tamen esse timori tam magno populis, so große F. einflöße, Lucan.: u. so militibus ita timori fuit, ut etc., Vopisc.: tanto apud orientales populos timori mulierem fuisse, ut etc.,Treb. Poll.: tamen in magno timore sum, Cic.: cuius rei tanto in timore fui, ut etc., Lentul. in Cic. ep.: ea (aestas) quae sequitur magno est in timore, für den nächsten (Sommer) fürchtet man desto mehr, Cic.: quo minore essent timore, damit sie desto geringere F. hätten (= zu ihrer größeren Beruhigung), Caes.: timore poenae exterreri (exterritus), Caes.: quae (res) mihi quoque facit timorem, Planc. in Cic. ep. (vgl. unten mit ne): quo sola timorem ferre modo posses? Ov.: itaque non solum spem in eo habebant maximam, sed etiam timorem, quod et obesse plurimum et prodesse poterat, Nep.: tantus eo facto timor incessit, ut etc., Caes.: magnus omnium incessit timor animos, Caes.: quia belli magni timor impendet, Cic.: timor incutitur aut ex ipsorum periculis aut ex communibus, Cic.: inicere timorem Parthis, Cic., bonis omnibus, Cic.: inicere multitudini magnum timorem, Nep.: equitatum omnibus locis iniciendi timoris causā ostentare, Caes.: hoc primum in luco nova res oblata timorem leniit, Verg.: suorum timorem consolatione et ratione minuebat, Auct. b. Alex.: maestum timorem mittite (laßt fahren), Verg.: tantus subito timor omnem exercitum occupavit, ut etc., Caes.: stupidi timore obmutuerunt, Cornif. rhet.: animus timore obstupuit, Ter.: omitte timorem, fürchte dich nicht, Cic.: pelle (verscheuche) timorem, Verg.: percelli (perculsus) timore, Cic.: perfundi vano timore, Liv.: perterreri (perterritus) timore, Caes.: pone (lege ab) timorem, Ov.: sic omnino animos timor praeoccupaverat, ut etc., Caes.: timor praepedit dicta linguae, Plaut.: proponi alci ad timorem, Cic.: recreare se ex magno timore, Cic., se paulum ab illo timore, Auct. b. Alex.: quem timorem Caesaris adventus sustulit, Caes. (u. so repentinae incursionis timore sublato, Caes.): timore torpeo, Plaut.: quae (nefaria Catonis promulgatio) animos a minore cura ad summum timorem traduceret, Cic.: versari in timore ruinae (wegen des Einsturzes), Cic.: summam in sollicitudinem ac timorem Parthici belli provincia cum venisset, Caes.: cum timore aut vana spe vivere, Cael. in Cic. ep.: timoris suspicionem vitare, Caes.: cum maior a Romanis metus timorem a principibus suis vicisset, Liv.: quorum gressus vinxerat (gelähmt hatte) timor, Amm. – m. folg. ne u. Konj., timor patribus incessit, ne civitatem vis aliqua externa adoriretur, Liv. 1, 17, 4: ubi timor est, ne autumnalis satio hiemis gelicidiis peruratur, Colum. 11, 3, 63: maria aspera iuro non ullum pro me tantum cepisse timorem, ne etc., Verg. Aen. 6, 351 sqq.: quam ut (locus insignis memoriā cladis) timorem faciat, ne qua terra sit nefasta victoriae suae, Liv. 6, 28, 8. – m. folg. Infin., afflictumque fuit tantus adire timor, Ov. trist, 1, 8, 12: unde mare et terras ipsi mihi saepe videre fit timor, kommt mich F. an, Ov. met. 2, 65. – m. folg. Acc. u. Infin., in timore civitas fuit obsides captivosque Poenorum ea moliri, Liv. 32, 26, 16: sed vincit utilitas plerumque, cum subest ille timor eā neglectā ne dignitatem quidem posse retineri, Cic. de or. 2, 334: haud dubius timor incessit animos consilia sua emanasse, Liv. 7, 39, 4. – Plur. timores, Befürchtungen, multi et varii timores, Liv.: cui, quia privato sunt oppositi timores, dantur imperia, Cic.: molestiae, laetitiae, timores similiter omnium mentes pervagantur, Cic.: mentemque lymphatam Mareotico redegit in veros timores Caesar, Hor. (u. so oft bei Dichtern, s. Neue-Wagener Formenl.³ 1, 650. – Personif., Timor (Sohn des Äther u. der Erde, Hyg. fab. praef. in. p. 2 M.). Hor. carm. 3, 1, 37: ater, Verg. Aen. 9, 719: Plur., consternati Timores, Ov. met. 12, 60. – b) die religiöse Scheu, divûm, Lucr. 5, 1221 (1223): deorum, religiöser Aberglaube (griech. δεισιδαιμονία), Hor. sat. 2, 3, 295: sacer, Sil. 3, 31: primus in orbe deos fecit timor, Stat. Theb. 3, 661. – II) meton.: a) (wie φόβος) was Furcht macht, der Schrecken, Cacus Aventinae timor atque infamia silvae, Ov.: aquilo raptae timor Orithyiae, Prop.: magnus uterque timor latronibus, Hor. (aber quin [animal] et medetur huic timori = aber es heilt auch die Furcht vor denselben [vor diesen Krankheiten], Plin. 8, 119). – b) der Gegenstand der zärtlichen Besorgnis, tot gracili ligno complexa timores, Stat. silv. 3, 2, 80. – ➳ Archaist. Nbf. timōs, ōris, m., Naev. tr. 43; vgl. Non. 487, 6.

1 timor [CL], feeling of being afraid, fear; b (w. obj. gen.); c (theol., dist. acc. type). defunctus ‥ revivescens ‥ omnes ‥ ~ore immenso perculsos in fugam convertit Bede HE V 12 p. 304; Galli ‥ arbitrabantur ‥ ipsum ita debilitatum ut nullatenus eis amplius ~ori esset G. Mon. IV 5; finito magistrali ~ore et discendi studio, tranquilla ‥ vita animo ducitur Bern. Comm. Aen. 116; si ~or alicujus immoretur sine causa, passio ejus est melancolia Bart. Angl. IV 11; tunc ~or eum ligat quando pre ~ore non audet se ad peccandum movere AncrR 116; sub ~ore ‥ clamavimus ut compateretur nostri Deus G. Hen. V 12 p. 84.  b ne exprobrarent ‥ quod ~ore mortis faceret ea quae sospes facere noluerat Bede HE V 13; nullius spe commodi, nullius ~ore detrimenti W. Malm. HN 520; a matre didicit ~orem Domini J. Sal. Thom. 2; 1251 invenit unum cervum qui ~ore canum exivit de bosco SelPlForest 99; ut ‥ sancta terra ‥ in possessione Christianorum semper remaneret sine ~ore amittendi Bacon Maj. III 122.  c ~or ‥ dicitur ‘mundanus’ atque ‘servilis’ quando ad mundum et ad peccatum est, ‘initialis’ vero et ‘filialis’ quando ad bonum et per bonum est Ad. Scot TT 781B.

2 timor v. tumor

tĭmŏr, (7) ōris, m. (timeo), ¶ 1 crainte, appréhension, effroi : Cic. Tusc. 4, 19 ; timorem habere Cic. Mil. 4, avoir peur [in aliquo Nep. Alc. 3, 5, pour qqn] ; magno timore sum Cic. Att. 5, 14, 2, je crains beaucoup ; alicui res dolori et timori est Cic. Har. 43, une chose cause du chagrin et de la crainte à qqn ; æstas quæ sequitur magno est in timore Cic. Fam. 2, 10, 4, la campagne prochaine est très alarmante, est un grand objet de crainte ; facere timorem alicui Cic. Fam. 10, 18, 2, ou injicere Cic. Att. 5, 20, 3 ; Agr. 1, 23 ; Cæs. G. 7, 55, inspirer de la crainte à qqn || timor de aliquo Brut. d. Cic. Fam. 11, 2, 3 ; pro aliquo Virg. En. 6, 352, la crainte au sujet de, pour qqn ; ab aliquo Liv. 45, 26, 7, la crainte venant de qqn || belli Cic. Fam. 2, 7, 4, la crainte dʼune guerre, cf. Cic. Rep. 2, 4 ; 5, 6 ; Cæs. G. 6, 23, 3 ; quo timore Cæs. G. 7, 26, 5 = cujus rei timore, par la crainte de cela || vester timor Cic. Cat. 4, 2, la crainte que vous éprouvez || [avec ne ] crainte que : Cæs. G. 1, 27, 4 ; C. 1, 61, 2 ; Liv. 1, 17, 4 || [avec prop. inf.] Cic. de Or. 2, 334 ; Liv. 10, 39, 5 ; in timore civitas fuit... Liv. 32, 26, 16, la cité craignit que... || [avec inf.] crainte de : adflictumne fuit tantus adire timor ? Ov. Tr. 1, 8, 12, as-tu craint tellement dʼapprocher un malheureux ? || pl. timores, les craintes, les appréhensions : Cic. Rep. 1, 68 ; Lucr. 2, 45 ; 5, 46 ; Virg. En. 5, 812 ; Hor. Ep. 1, 4, 12 || crainte personnifiée : Virg. En. 9, 719 ; Hor. O. 3, 1, 37 ; pl., Ov. M. 12, 60 ¶ 2 [poét.] a) crainte religieuse : divum Lucr. 5, 1223, crainte des dieux, cf. Hor. S. 2, 3, 295 ; b) objet de crainte, qui inspire la crainte (qui effraie) : Hor. S. 1, 4, 67 ; Prop. 3, 7, 28 ; Ov. F. 1, 551 ; M. 3, 291, etc.; c) objet des alarmes [pour qui lʼon craint] : Stat. S. 3, 2, 80.

timor , oris. m.
怕。惶悚。敬畏。神名。Timorem ei injicere vel afferre 驚惶人。使人怕。

Suggest a Translation
See an image

timor ōris, m

• 2 TEM-, fear, dread, apprehension, timidity, alarm, anxiety: definiunt timorem metum mali appropinquantis: animus timore Obstipuit, T.: magno timore sum: res quae mihi facit timorem: timor incutitur ex ipsorum periculis: timor exercitum occupavit, Cs.: timore sublato, Cs.: timorem deponite: se ex maximo timore conligere, Cs.: ea (aestus), quae sequitur, magno est in timore, i. e. occasions great apprehension: timor patribus incessit, ne, etc., L.: Non ullum pro me tantum cepisse timorem, Quam ne, etc., V.: Unde mare et terras ipsi mihi saepe videre Fit timor, comes to me, O.: haud dubius timor incessit animos, consilia tua emanasse, L.: subest ille timor ne dignitatem quidem posse retineri: cum maior a Romanis metus timorem a principibus suis vicisset, L.: spes oti . . . seditionis timor: mortis, O.: cui, quia privato sunt oppositi timores, dantur inperia: Mentem . . . Redegit in veros timores Caesar, H.—Religious awe, reverence, superstition: inanis religio timorque: Quone malo mentem concussa? timore deorum, H.—An object of fear, terror, dread: Stygii Numina torrentis, timor et deus ille deorum, O.: Magnus latronibus, H.—Person., Fear: Timor, H.: ater, V.: consternati Timores, O.