About
Menu

tinnire

tinnire [CL] 1 (of metal thing or sim.) to emit a resonating sound, ring, clang. b (transf., of sound) to ring out. arma crepant, aes ~it Aldh. PR 131; subito ‥ ante sacellum / tinniit exiliens e compede pessulus Wulf. Swith. II 1159; continuo ferrum [catenarum] ~iens panniculorum obvolutione suffocantes W. Cant. Mir. Thom. III 19; metalla ad invicem collisa ‥ solebant ‥ ~ire R. Cold. Godr. 261; in cithara ‥ chorde ‥ graves quidem quasi raucum et spissum resonant, sed tinniunt acute H. Bos. LM 1299C; persuasio sine gratia Dei nihil aliud est quam ‥ cymbalum ~iens P. Blois Ep. 54; palefridus ‥ campanulis pectoralis dulce ~ientibus delectatur Neckam NR II 158; janitor est surdus ubi nummus tinniat Garl. Epith. II 113; quid prodest diviti si bursa tinniat / ‥ / cum mors farcimina bulge despiciat? Walt. Wimb. Sim. 88.  b cum ‥ de dormitione ‥ vox audita illam compellat ex nomine ‥ fistule acumine super omnes ~iente, ‘Thola!’ Gosc. Edith 299; O justicia ‥ in hoc solidatur mens mea, quod non ~ientes verborum soni sed sentenciarum gravitates sunt que delectant animum tuum Fortescue NLN II 16. 2 (of bird) to emit a resonating sound. 799 passer ‥ in tectis ~it fuliginosis Alcuin Ep. 181; philomela precatur / plangit olor, turtur tinnit J. Exon. BT VI 386. 3 (of the ears, esp. fig.) to reverberate with lingering noise, ring. ~ient aures eorum a sibilis et clamore fidelium [cf. I Reg. iii 11] J. Sal. Ep. 192 (202); c1169 his ‥ et aliis durioribus, que frequenter auditis, ~ierunt aures vestre P. Blois Ep. 90; exaudi confessionem meam, qua clarius reboante ~iant aures perversorum W. Newb. Serm. 830. 4 (trans.) to cause (bell) to sound, ring (also absol.). in ‥ nutu ~ientis est quando ‥ pulsatio inchoanda sive finienda est R. Cold. Cuthb. 89 p. 189; ter debet ~iri Stat. Linc. I 374 (v. tinnitio).

Saved

Recent