tinnimentum
tinnīmentum, i, n. [tinnio],
- a tingling: illud quidem edepol tinnimentum est auribus, Plaut. Rud. 3, 5, 26 (805).
tinnīmentum, ī, n. (tinnio), das Klingeln, Geklingel, Plaut. rud. 806.
tinnīmentum, ī, n. (tinnio), tintement [dʼoreilles] : Pl. Rud. 806.