tinnitare
‘tinnio’ ‥ inde ‥ ‘~o, -as’ i. frequenter tinnire
~are, frequenter sonare
Sonare, tinnire, in Glossis laudatis a Vossio lib. 4. de Vit. serm. cap. 28. ubi pro
Tinniparelegendum censet
Tintinare, ut est apud Catullum Epigr. 52. Nonius habet
Tintinnare, ex Nigridio et Afranio.
Tinnipare, habet Aldhelm. de Grammat. tom. 5. Auctor. Classic. pag. 570.