tinnito
tinnĭto, āre, v. freq. n. [tinnio],
- to sing: parus enim quamvis per noctem tinnitet omnem, Auct. Carm. de Philom. 9 (al. tinniat): in trivio tinnitare, i. e. to boast in public, Commod. Fratr. 64.
tinnito, āre (Intens. v. tinnio), ausposaunen lassen, se in trivio, Commod. instr. 2, 22 (23), 17 edd. zw. (Ludwig te intimo victum). – Anthol. Lat. 762, 9 (233, 9) = Carm. de Philom. 9 jetzt tinnipet.
tinnĭtō, āre, intr., fréq. de tinnio, gazouiller : Philom. 9 || tr., tinnitare se, se vanter : Commod. *Instr. 2, 22, 17.