ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

tinnitio

tinnitio [CL tinnire+-tio; cf. tintinnatio], (act of) ringing a bell. ‘tinnio’ ‥ inde ‥ hec ‘~o, -nis’ Osb. Glouc. Deriv. 578; ter debet tinniri, et inter quamlibet tinnacionem [? l. tintinnacionem] intervallum quoddam erit, ut exercentes missam ‥ possent ante incepcionem misse venire Stat. Linc. I 374.

Saved

Recent