torrido
torrĭdo, no perf., ātum, 1, v. a. [torridus],
- to scorch, parch, burn: torris dicitur fax, unde et torridare dicimus comburere, Non. 15, 27: anhelis ardoribus torridatus, Mart. Cap. 6, § 602.
torrido, ātus, āre (torridus), dörren, braten, verbrennen, Mart. Cap. 6. § 602.
torrĭdō, āre (torridus), tr., dessécher, brûler : Capel. 6, 602 ; Non. 15, 27.