torrens
torrens, burning, hot, inflamed
torrens2, a torrent, a stream of words
torrens, entis, Part. and P. a. of torreo, II.
torrēns, entis, PAdi. (v. torreo), I) brennend, heiß, erhitzt, miles sole torrens, Liv.: ripae torrentes pice, Verg.: flammae, Verg.: Sirius, Verg.: plaga, Lucan.: Sirius torrentior, Claud. – II) übtr., brausend, erhitzt, schnell fließend, strömend, reißend, A) adi.: aqua, Verg. u. Sen.: unda, Sen.: fluvius, Varro: amnis, Curt.: impetus (aquae), Sen.: torrentes rapidique cursus amnium, Iustin.: modo torrentium fluminum, Veget. mil.: Padus torrentior, Plin.: Asopos torrentissimus, Stat.: sanguis torrens, ein Blutbach, Blut, das stromweise fließt, Lucan. – bildl., oratio, Quint.: sermo promptus et Isaeo torrentior, Iuven.: nihil est dolore torrentius, Ps. Quint. decl. – B) subst., torrēns, entis, Abl. ente u. entī, Genet. Plur. entium u. (poet.) entum, m., das wilde Wasser, der Regenbach, Sturzbach, Gießbach, Plur. torrentes, Curt.; aber auch torrentia (sc. flumina) Curt.: ripa torrentis, Liv.: torrens imbribus conceptus, ein Regenbach, Colum.: torr. hibernus, Sen.: rapidus, Verg. u. Sen.: velut monti praecipiti devolutus torrens rapitur (fretum), Liv.: cum fertur quasi torrens oratio, Cic.: ille numquam direxit brachia contra torrentem, sprichw., Iuven. 4, 89 sq. – v. Blutbach, Lucan. 7, 637: meri. Weinbach, ein Strom Urin (von getrunkenem Weine), Iuven. 6, 319. – übtr., armorum, Sil. 12, 189: umbrarum, Sil. 13, 760. – bildl., inanis verborum torrens (Strom), Quint. 10, 7, 23: quo torrente, quo impetu saeculum nostrum defendit! Tac. dial. 24 in.: ceteraque omnia quodam quasi aestu et torrente fortunae, Flor. 2, 7, 1: maiorum mores non paulatim, ut ante, sed torrentis modo praecipitati, Sall. hist. fr. 1, 12.
1 torrēns, (11) tis, ¶ 1 part. de torreo ¶ 2 adjt , a) brûlant : Virg. G. 4, 425 ; En. 6, 550 ; -tior Claud. Ep. Nupt. Hon. Mar. 20 ; -tissimus Stat. S. 3, 1, 52 || brûlé : Liv. 44, 38, 9 ; b) impétueux, torrentueux : Varro R. 1, 12, 3 ; Virg. G. 2, 451 ; En. 10, 603 ; Sen. Ep. 23, 8 ; -tior Plin. 3, 117 ; -tissimus Stat. Th. 7, 316.
2 torrēns, (11) tis, m. , ¶ 1 torrent : Cic. Fin. 2, 3 ; Virg. En. 7, 567 ; Liv. 33, 18, 12 ; 35, 28, 8 ; brachia dirigere contra torrentem Juv. 4, 89, tenter de remonter le cours dʼun torrent à la nage ¶ 2 [fig.] torrent dʼhommes : Sil. 12, 189 || torrent de paroles : Quint. 10, 7, 23, cf. Tac. D. 24.
- 1. bergstroom, bergbeek [rapidus];
- 2. (Juv.) stroom [meri];
- 3. (postklass.) (metaf.) woordenstroom.
Porro Rex Dagobertus Torrens, pulcher et inclytus, ita ut nullus ei similis fuerit in cunctis retro Francorum Regibus, etc.An ingenii vis, colorve oris adustior significatur ?
Terra Vindocinensis pagi, inter Torrentes duos sita, Glandessam et Gubernessam.Paulo ante
Fluviolidicuntur. Charta ann. 1319. in Reg. 59. Chartoph. reg. ch. 87 :
Item de quodam prato quatuor falcatas continente, sito supra villam prædictam de Barro in capite vici pontis monachorum prope Torrentem sive ruissellum.Vide Torrentulus.
torrēns entis, adj.with comp.
- P. of torreo, burning, hot, inflamed: (miles) meridiano sole, L.: flammae, V.—Of streams, rushing, roaring, boiling, impetuous, rapid: flumina, V.: aqua, V.—As substm., a torrent: fertur quasi torrens oratio: quā tenui tum aquā interfluebat torrens, L.: rapidus, V.: tumidus, O.—Prov.: numquam direxit bracchia contra Torrentem, Iu.—Fig., impetuous, rapid. sermo Isaeo torrentior, Iu.