torror
torror, ōris, m. [torreo],
- a drying up, parching, scorching (late Lat.): solis, Cael. Aur. Tard. 5, 4, 76: corporis, a transl. of ἡλίωσις, id. ib. 3, 6 fin.
torror, ōris, m., (torreo), das Dörren, die Hitze, als Übersetzung von ἡλίωσις (das der Sonne Ausgesetzt sein), solis, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 4, 76: corporis, ibid. 3, 6, 89.
in fervoribus exhustionis humiditas ad cohercendum ~orem eam [sc. Junonem ] requirit
torror, ōris, m. (torreo), action desséchante, brûlante : C. Aur. Chron. 5, 4, 76 || exposition à la chaleur du soleil : C. Aur. Chron. 3, 6, 89.