torridus
torridus, dry, dried up, parched, torrid, hot
torrĭdus, a, um, adj. [torreo], dry, dried up, parched, torrid.
- I Lit.: tellus, Lucr. 5, 1220; Sil. 12, 372; cf.: campi siccitate, Liv. 22, 43, 10: sal, Col. 7, 5, 8; 7, 8, 4: farra, Ov. F. 2, 24: fontes rivique, dried up, Liv. 4, 30, 7: aër, Prop. 2, 28, 3; cf. aestas, Verg. E. 7, 48: zona ab igni, id. G. 1, 234: homo vegrandi macie torridus, dried or shrivelled up, * Cic. Agr. 2, 34, 93: color sole, embrowned, Plin. 12, 20, 43, § 98: vox, dry, hoarse, Calp. Ecl. 3, 59: ora, Luc. 4, 239.—
- II Transf., of cold (cf. torreo, II.): pecora jumentaque torrida frigore, pinched, nipped, Liv. 21, 32, 7: membra torrida gelu, id. 21, 40, 9: hiems, biting, Calp. Ecl. 5, 107.
torridus, a, um (torreo), I) passiv = gedörrt, gebrannt, 1) = dürr, trocken, a) eig.: fons, ausgetrocknet, Liv.: campi siccitate torridi, Liv.: tellus, Lucr.: farra, Ov. – b) übtr., dürr, mager, ohne Saft, homo vegrandi macie torridus, Cic. de lege agr. 2, 93: vox, rauh, Calp. ecl. 3, 59. – 2) verbrannt, versengt, a) von der Hitze, ora, Calp.: color torridus sole, gebräunt, Plin. – b) übtr., von der Kälte, pecora iumentaque torrida frigore, zusammengeschrumpft, Liv.: membra torrida gelu, Liv. – II) aktiv = brennend, sengend, heiß, a) eig.: zona, Verg.: aestas, Verg.: aër, Prop.: locus ab incendiis torridus, Liv. – b) übtr., v. der Kälte, schneidend, hiems, Calp. ecl. 5, 107.
Aethiopes ‥ sub tertio zonarum ferventissimo et ~o mundi circulo demorantur
inter Yslandiam frigidam et Hispaniam ~am
torrida [zona ] si fieret habitabilis
cum ‥ ~a lampas solis ferventius solito radiorum jacula funderet
sub tropico Cancri incipit ~a zona
ut inter ~as [gl.: ardentes ] Tartari turmas sese ‥ injecerit
quae ‥ dormitori ‥ alapam inflixit ac si ei ~a excitatrix verbere ‥ diceret quod hic orandi non dormitandi locus esset
~a sua ferocitate ‥ capitalem per ipsum sorciendo sentenciam ‥ occubuerunt
torrĭdus, (12) a, um (torreo), ¶ 1 desséché, sec, aride : Lucr. 5, 1220 ; Liv. 22, 43, 10 || tari : Liv. 4, 30, 7 || maigre, étique [en parl. de qqn] : Cic. Agr. 2, 93 || brûlé, basané : Plin. 12, 98 || brûlé par le froid, engourdi, saisi : Liv. 21, 32, 7 ; 21, 40, 9 ¶ 2 brûlant : Virg. B. 7, 48 ; G. 1, 234 ; Prop. 2, 28, 3 || [en parl. du froid] : Calp. Ecl. 5, 107.
- 1. (a) (door hitte) uitgedroogd, droog [fons; campi; tellus]; (b) (door kou) verschrompeld, bevroren [pecora frigore; membra gelu];
- 2. verzengend, brandend, heet [zona; aestas; aër].
torridus
adj.
- TERS-, dry, dried up, parched, torrid, hot: farra, O.: circa torridos fontes rivosque, i. e. the dry beds, T.: zona ab igni, V.: aër, Pr.: homo grandi macie torridus, shrivelled: aestas, V.—Pinched, nipped: iumenta frigore, L.