transfluo
trans-flŭo, xi, 3, v. n., to flow or run through (post-Aug. and very rare).
- I Lit.: sanguis, runs out, Plin. 11, 38, 91, § 224: vina, soaks through, id. 16, 35, 63, § 155.— *
- II Trop., of time, to pass away, elapse: dies, Claud. Ep. 4, 5.
trāns-fluo, flūxī, ere, I) heraus-, durchfließen, si vas fiat e ligno eius, vina transfluere ac remanere aquam, si quā fuerit mixta, Plin. 16, 155. – Plin. 11, 224 Jan u. Detl. profluere. – II) vorbeifließen, praeter (neben) caput Iuliae transfluit aqua, quae vocatur Crabra, Frontin. aqu. 9. – bildl., verfließen, transfluxere dies, Claud. epist. 4, 5. – III) hinüberfließen, bildl., premebam oculos eius et confluebat in praecordia mea maestitudo ingens et transfluebat (ergoß sich) in lacrimas, Augustin. conf. 9, 12, 29.
trānsflŭō, flūxī, ĕre, intr., couler au travers, se répandre au dehors : Plin. 16, 155 || couler devant : Frontin. Aqu. 9 || sʼécouler [en parl. du temps] : Claud. Epist. 4, 5.