transfodio
transfodio, to pierce through, run through, stab through, transfix, transpierce
trānsfodiō, fōdī, fossus, 3, a.: to dig through; run through, transfix, 9.544.
trans-fŏdĭo, fōdi, fossum, 3, v. a.,
- to thrust or run through, to stab through, transfix, transpierce (class., but not in Cic.): Galli in scrobes delapsi transfodiebantur, * Caes. B. G. 7, 82: deinde fugienti latus transfodisse, Liv. 39, 42, 12: transfosso oculo, Tac. A. 3, 20 fin.: cochlea acu transfossa, Plin. 30, 4, 11, § 31.—In a Greek construction: pectora duro Transfossi ligno, Verg. A. 9, 544.
trāns-fodio, fōdī, fossum, ere, durchstechen, durchbohren, alci latus, Liv.: alqm, Caes.: se, Liv. epit.: parietem (fornicum), Liv.: Partic. m. Acc. resp., pectora duro transfossi ligno, Verg.
trānsfŏdĭō, (13) fōdī, fossum, ĕre, tr., transpercer : Cæs. G. 7, 82, 1 ; Liv. 39, 42, 12 ; Tac. Ann. 3, 20 || [poét.] pectora dura transfossi ligno Virg. En. 9, 544, ayant la poitrine transpercée par de durs éclats de bois.
trāns-fodiō fōdī, fossus, ere,
- to pierce through, run through, stab through, transfix, transpierce: Galli transfodiebantur, Cs.: fugienti latus, L.: pectora duro Transfossi ligno, V.