translativus
translativus, of transference, to be transferred, to be sifted
translātīvus, a, um, adj. [translatio, II. B.], of or belonging to transference, that is to be transferred, translative.
- I Adj.: constitutio, Cic. Inv. 1, 8, 10: genus causae, Quint. 3, 6, 75: quaestiones, id. 3, 6, 52.—
- II Subst., metalepsis, = μετάληψιν, quam nos varie translativam, transumptivam, transpositivam vocamus, Quint. 3, 6, 46.— Adv.: translātīvē, gram. t. t., in transferred meaning, metaphorically, Isid. 17, 6, 23; Schol. Juv. 13, 22.
trānslātīvus, a, um (transfero), auf eine andere Rubrik übertragend, ablehnend, constitutio, Cic. de inv. 1, 10: ius, Suet. Aug. 10, 2: quaestiones, Quint. 3, 6, 52: genus causae, Quint. 3, 6, 75. – subst., trānslātīva, ae, f. (sc. constitutio), die ablehnende Feststellung (griech. μετάληψις), quam nos varie translativam, transumptivam, transpositivam vocamus, Quint. 3, 6, 46.
hec et alia perplura ‥ Mildrethe certissime translationis indicia ‥ in ~o ipsius codicello uberius doceri poterit
in ipso ejus ~o adventu tantus torrens imbrium inundavit
in quarta constitutione, quam ~am nominamus, quaeritur an facere rem debeat qui fecit, aut eo tempore vel eo modo vel in eo loco aut cum illis cum quibus fecit
dicens omnem cause constitutionem vel conjecturalem vel definitivam vel generalem vel ~am
per quandam similitudinem et ~am locutionem vel aliquam figuram multa de Deo dicuntur que in ejus natura et proprietate aliter intelliguntur
~us, qui cito transit
trānslātīvus (16) (trālātīvus), a, um (trans, fero), qui transporte ailleurs, qui détourne, qui récuse : translativa constitutio Cic. Inv. 1, 10, état de récusation ; causa Quint. 3, 6, 75, question dʼincompétence.
- 1. verwerpend [constitutio];
- 2. (Suet.) = translaticius
- 2.
trānslātīvus
adj.
- translatio, of transference, to be transferred, to be sifted: constitutio.