tumultuatim
tŭmultŭātim, adv. [tumultus],
- in haste, hastily, Sid. Ep. 4, 11.
tumultuātim, Adv. (tumultus), in der Eile, in Hast, Sidon. epist. 1, 5, 4; 4, 11, 2 u. 8, 6, 6.
tŭmultŭātim (tumultus), précipitamment, au hasard : Sid. Ep. 4, 11 ; 8, 6.