tumultuose
tumultuose, in confusion, disorderly, tumultuously
tŭmultŭōsē, adv., v. tumultuosus fin.
tumultuōsē, Adv. (tumultuosus), lärmend, mit Lärmen, geräuschvoll, tumultuose et cunctis copiis, Afran. com. fr.: adeo tum. excepta est (res) clamoribus undique, Liv.: veniunt iterum atque tertium tumultuosius, Cato fr.: senatus tumultuose vocatus tumultuosius consulitur, Liv.: ut hominem quam tumultuosissime adoriantur, Cic.
faciat tranquillum vale, non discedat ~e
egressa est ab Octaviano malitia, que totum orbem ~e concussit
turba negotiorum mihi jugiter ~e incumbit
vesica est pompa secularis que ‥ incedit pompose et ~e se gerit
tŭmultŭōsē (12) (tumultuosus), avec bruit, avec désordre, en tumulte : Liv. 2, 28, 2 ; 2, 29, 5 ; tumultuosius Cæs. G. 7, 45, 1, en faisant plus de bruit ; quam tumultuosissime Cic. Verr. 2, 2, 37, avec le plus de tapage, le plus de fracas possible.
tumultuōsē adv.with comp.and sup.
- tumultuosus, in confusion, disorderly, tumultuously: senatus tumultuose vocatus tumultuosius consulitur, L.: tumultuosius vagari, Cs.: hominem tumultuosissime adoriri.