tumultuatio
tumultuatio, a confusion, tumult, disorder, panic
tŭmultŭātĭo, ōnis, f. [tumultuor].
- A bustling, hurrying, bustle, confusion, tumult (very rare), Liv. 38, 2, 8.—
- II The irregular swearing of the milites tumultuarii, acc. to Isid. Orig. 9, 3, 55.
tumultuātio, ōnis, f. (tumultuor), I) der Lärm, die lärmende Unruhe, Liv. 38, 2, 8. Val. Max. 7, 4, 4. Hieron. in Mich. 1. ad 2, 11 sq. – II) übtr., das ungeordnete Schwören der milites tumultuarii, nach Isid. orig. 9, 3, 55.
carnali appetitu fervente ‥ fit non parva ~o intrinsecus, dum spiritus carnali appetitui reluctatur
navis cum in altum mare evecta fuisset, territi sunt naute quibusdam monstris ‥. hac ~one prospectantibus aliis, ille ‥ metum eorum reprehendebat
anima hominis de multiplici ~one respirans
cum sedata fuisset ~o ‥ pro eorum delictis a rege veniam impetravit
tales ‥ ~ones et pacis perturbaciones
in cujus regni principio suboritur grandis ~o inter communes et proceres pro taxis levatis inutiliter sepe de eisdem
de miseria que contigit Anglie in ~one rusticorum
tŭmultŭātĭō, ōnis, f. (tumultuor), trouble, désarroi : Liv. 38, 2, 8 || précipitation à sʼenrôler : Isid. Orig. 9, 3, 55.
tumultuātiō ōnis, f
- tumultuor, a confusion, tumult, disorder, panic, L.