tumultuosus
tumultuosus, bustling, confused, disorderly, turbulent, tumultuous
tŭmultŭōsus, a, um, adj. [tumultus],
- full of bustle, confusion, or tumult, restless, turbulent, tumultuous (class.): qui homo tam tumultuoso sonitu me excivit foras? Plaut. Trin. 5, 2, 52 (1176): seditiosa ac tumultuosa vita, Cic. Inv. 1, 3, 4: contiones, id. Fam. 2, 12, 1: actio, Quint. 11, 1, 29: nuntius, Liv. 2, 24, 1: turba, id. 6, 14, 6: multitudo, id. 24, 29, 1: genus pugnae, id. 1, 14, 7; 28, 15, 5: proelia, id. 27, 2, 11: excursiones, id. 30, 8, 4: somnia, Cels. 1, 2; 8, 4: mare, Hor. C. 3, 1, 26: in otio tumultuosi, in bello segnes, Liv. 4, 28, 4.—Comp.: iter tumultuosius, Liv. 42, 66, 6: ex Syriā tumultuosiora nuntiata sunt, Cic. Fam. 12, 17, 1: Caesar Italiam tumultuosiorem repperit, Vell. 2, 74, 1: litterae, i.e. announcing disturbances, Suet. Ner. 40 fin.: tumultuosius atque turbidius, Quint. 3, 8, 60.—Sup.: quod tumultuosissimum pugnae erat, Liv. 2, 10, 7.—Adv.: tŭmultŭōsē, with bustle or confusion, tumultuously: tumultuose et cunctis copiis, Afran. ap. Charis. p. 197 P.; Liv. 2, 28, 2; 2, 29, 5.—Comp., Caes. B. G. 7, 45; Liv. 2, 29, 5; Suet. Caes. 16.—Sup., Cic. Verr. 2, 2, 14, § 37; Suet. Calig. 45.
tumultuōsus, a, um (tumultus), I) voll Unruhe, voll Lärm, unruhe-, geräuschvoll, unruhig, lärmhaft, contio, Cic.: vita, Cic.: mare, Hor.: somnus, Cels.: clamor, Toben u. Brüllen, Curt.: Italiam longe quam speraverat tumultuosiorem reperit, in weit größerer Aufregung, Vell.: quod tumultuosissimum pugnae erat (das ärgste Kampfgetümmel) parumper sustinuit, Liv. – II) in Unruhe, Aufregung, Verwirrung versetzend, nuntius, Liv. u. Curt.: in otio tumultuosi (unruhig), in bello segnes, Liv.: litterae tumultuosiores, beunruhigenderen Inhaltes, Suet.: primum ictum, qui tumultuosissimus est, facile excipere, Suet.
absconde te modicum a ~is cogitationibus tuis
contra jus regularium sanctionum ‥ de pristina pulsus sede ~us nulli apparui
compatriote mei sepe solent ingerere impetus hujuscemodi eorumque ~as infestationes ‥ bene novi
his ~us annus vere bissextilis fuit
ne rara nobilitas a grege †tumultiosiere [l. ~iore ] turbetur
vos ‥ ~o strepitu, et clamore nautico de nugis assidue disputantes, inutiliter aera verberatis
~a,maðeli
tŭmultŭōsus, (12) a, um (tumultus), plein dʼagitation, de trouble, de tumulte : Cic. Inv. 1, 4 ; Fam. 2, 12, 1 ; quod tumultuosissimum pugnæ erat Liv. 2, 10, 7, lʼeffort le plus tumultueux du combat, le plus fort de la mêlée || in otio tumultuosi Liv. 4, 28, 4, sʼagitant, faisant grand bruit pendant la paix || tumultuosiora quædam nuntiata sunt Cic. Fam. 12, 17, 1, certaines nouvelles assez alarmantes ont été apportées ; litteræ tumultuosiores Suet. Nero 40, une lettre plus alarmante.
- 1. onrustig, rumoerig [mare; vita; contio];
- 2. onrust veroorzakend, verontrustend [nuntius; litterae].
tumultuōsus adj.with comp.and sup.
- tumultus, bustling, confused, disorderly, turbulent, tumultuous: vita: multitudo, L.: proelia, L.: mare, H.: iter tumultuosius, L.: ex Syriā tumultuosiora nuntiata sunt, tidings of disorder: quod tumultuosissimum pugnae erat. a pell-mell fight, L.