turio
turĭo, ōnis, m.,
- a shoot, sprout, tendril, young branch of a tree, Col. 12, 50, 5; Apic. 8, 1.
turio, ōnis, m., der junge Zweig, Trieb, Sproß, lauri turiones, Colum. 12, 50. § 5: vitium turiones, Th. Prisc. 1, 15. – Nbf. turgio, ōnis, f., Plin. Val. 1, 55.
dabit tibi ‥ vitis solatium tam in agresta quam in ~onibus et propaginibus
~ones vitis sunt summitates vitis, que et capreoli dicuntur, G.turiouns
sap off a tre , ~o, -onis
turĭō, ōnis, m. , jeune pousse, tendron, rejeton : Col. Rust. 12, 50, 6.
LauriApicius lib. 8. cap. 1 :Turiones in hoc usu mittito, ut olivas deprimant.
Elixatur in aqua marina, cumOccurrit apud Gariopontum lib. 1. cap. 17. lib. 2. cap. 3. lib. 3. cap. 19. 30. 52. et alibi non semel. Nos vulgo dicimusTurionibus lauri et metho.
turĭo, turiōnis, m.: pęllone, germoglio.