Logeion | turma

inter equitum turmas
among squadrons of cavalry

turma , ae, f.: a squadron or troop, properly of Roman cavalry; in general, a troop, squadron, 5.560; host, army, 11.503; in turmās, into or in squadrons, 11.599.

turma, ae, f. [Sanscr. root tvar-, tur-, hasten; v. turba], a division of Roman cavalry, the tenth part of an ala, consisting at first of thirty, and afterwards of thirty-two men; a troop, squadron of horse.

I Lit., Varr. L. L. 5, 16, 26; Veg. Mil. 2, 14; Fest p. 355; Caes. B. G. 4, 33; 6, 8; 7, 45; 7, 80, 7, 88; Hirt. B. G. 8, 19; Cic. Att. 5, 21, 10; id. Fam. 15, 4, 7; Hor. C. 2, 16, 22; id. Ep. 2, 1, 190 al.; cf. Becker, Antiq. 3, 2, p. 258 sq.—
II Transf., in gen., a troop, crowd, throng, band, body: in turmā inauratarum equestrium (statuarum), Cic. Att. 6, 1, 17: immanis Titanum, Hor. C. 3, 4, 43: Iliae, id. C. S. 38: cristatae exercitus. Claud. III. Cons. Hon. 133; id. in Ruf. 2, 343: Alexan dri, Plin. 34, 8, 19, § 64: feminea, Ov. P. 4, 10, 51: Gallica, i. e. of priests of Isis, id. Am. 2, 13, 18.

turma, ae, f. (verwandt m. turba), I) ein Abteilung der römischen Reiterei, dreißig Mann stark, der zehnte Teil einer ala, die Turme, der Zug, die Schwadron, Cic. u.a. – II) übtr., übh. die Schar, der Haufe, Schwarm, Trupp, die Gruppe, feminea, Ov.: satyrorum, Plin.: in turma inauratarum equestrium (sc. statuarum), Cic.: Gallica, der Isispriester, Ov.

turma [CL], body of troops, squadron (esp. of cavalry); b (transf.). ~arum exercitus Gildas EB 69; ~a, ordo GlC T 334; ~a, i. xxxij equites Aldr. Margin. 56; ~a, þrittig ridwegena Ælf. Gl.; contigit ‥ plurimas sagittariorum ~as in vico ‥ moram facere Gir. TH II 54; s1340 classis Francie se dividens in tres ~as ‥ movit se ‥ versus classem regis Anglie Ad. Mur. Chr. 106; s1380 cum ‥ armatos statuissent ordinate ‥ dispositos per ~as suas Wals. HA I 441. b atra bufonum ~a catervatim scatet atque garrulitas ranarum crepitans coaxat Aldh. Ep. 3 p. 479; cetera quod numquam modulatur turma piorum Bonif. Aen. (Epil.) 180; letus in aula poli turmis celestibus ille / junctus ‥ cernit Trinitatis honorem Mir. Nin. 275; cum foret angelicis praelatus in aethere turmis Wulf. Swith. pref. 535; de monasterio ‥ Bancor tantus erat numerus ut in septem ~as distinctus in nulla portione minus trecentis hominibus haberetur [l. haberet] Gosc. Aug. Maj. 78C; ~a civium palacium cum silentio ‥ ingressa est Ord. Vit. IX 11 p. 568; 1471 signiculorum [i. e. cycniculorum] ~as infra aqua [sic] sive rivum Thamesii Cl 312 m. 13d..

turma, (9) æ, f. , turme, escadron [dixième partie dʼune aile, primit^t trente hommes] : Cic. Att. 5, 21, 10 ; Cæs. G. 4, 33, etc. [César ajoute touj. equitum ] || [fig.] = troupe, bataillon, foule, multitude : Cic. Att. 6, 1, 17 ; Hor. O. 3, 4, 43 ; Ov. P. 4, 10, 51.

turma, ae f

1. afdeling, eskadron (dertigkoppige Rom. ruiterafdeling, het tiende deel v.e. ala);
2. (metaf.) troep, groep, schare [feminea = Amazonen; Gallica = Isispriesters].

turma , ae. f.
三十三馬兵夥夥。

Suggest a Translation
See an image

, . Lex 3. Cod. Theod. de Privileg. eorum, qui in sacro Palatio militant (6, 35.) : Quibus omnibus condonamus, ne Exactorum vel Turmariorum, quos Capitularios vocant, curam subeant, vel obsequium Temonariorum, vel Prototypiæ. Ubi Turmarii inter vilia officia numerantur ; erant quippe ii, qui Turmas Tyronum exigebant. Nam cum provinciales tenerentur ad Tyrones præbendos, ut est in lege 7. Cod. Theodosii de Tyronibus, pro quibus interdum eorum æstimatio præstabatur, quæ 36. solidorum erat ex d. l. qui has æstimationes recipiebant, Temonarii dicebantur ; ut Turmarii, qui pretium Turmarum, hoc est, plurium Tyronum unde conflaretur Decuria aut Centuria, vel cohors. Ita enim vox Turma usurpatur in lege 8. d. tit. de Tyronib. (7, 13) : Inter optimas lectissimorum militum Turmas, neminem e numero servorum dandum esse decernimus, etc.

, Regio. S. Augustinus de Cura pro mortuis cap. 12 : Homo quidam de Turma, Curina nomine, municipii Tulliensis, quod Hipponi proximum est, curialis pauper, vix illius loci Duumvir altius et simpliciter rusticanus, etc. Eustathius ad Hiad. ώ : Καὶ τόποι Λυβικοὶ, νόμοι ἐγχωρίως λέγονται, καθ᾽ ἅ τις ἄν εἴποι ῥεγεῶνες, ἤ τόρμαι, ἢ μᾶλλον ἐνορίαι. Τοῦρμαν dixit hac notione Constantius de Administr. Imperio. Vide Notas nostras ad Alexiadem pag. 273. et Glossar. med. Græcit. col. 1590. , Turmæ seu regionis Præfectus ; constabat autem Turma 30. militibus. Theophylactus Turmarchus, apud Johannem VIII. PP. Epist. 240. Fragmentum Hist. Longob. editum a Camillo Peregrino pag. 146 : His diebus Theodorus Turmaca Benevento præerat. Legendum ibi indubie Turmarcha, ex Græco Barbaro τουρμάρχης. Ita etiam emendandum apud Ughellum tom. 1. pag. 995 : Stratigotis, Judicibus, Vicecomitibus, Turmarchis, Plateariis, etc. pro Curmarchis. Constantinus Porphyrog. lib. 1. de Themat. pag. 11 : Οἱ δὲ λεγόμενοι Τουρμάρχαι, εἰς ὑπουργίαν τῶν στρατηγῶν ἐτάχθησαν. Σημαίνει δὲ τὸ τοιοῦτον ἀξίωμα τὸν ἔχοντα ὑφ᾽ἑαυτὸν στρατιώτας τοξοφόρους πεντακοσίους, καὶ πελταστὰς διακοσίους, καὶ δεξιολάβους ἑκατόν. Ita Τουρμάρχης, apud Leonem Imp. in Tacticis cap. 4. § 8. in versione Lat. (nam in Gr. habetur μεράρχης. Idem porro μέρος Leoni, quod τοῦρμα, eodem cap. § 43. 44.) et § 65. De Turmis militaribus agunt passim veteres Inscriptiones. Consule Indicem Scaligeri cap. 6. Vide præterea Glossaria Rigaltii, Meursii, et Fabroti ad Cedrenum.

. In Capitul. Caroli M. lib. 7. cap. 163. 231. jubentur omnes Presbyteri parochiæ ad civitatem per Turmas, et per hebdomadas, ab Episcopo sibi constitutas, convenire discendi gratia, ut aliqua pars in parochiis remaneat, ne populi et Ecclesiæ Dei absque officio sint, etc. Et cap. 360. 460. jubentur pariter Primates Provinciarum, ut de universis Episcopis, vel duas vel tres Turmas faciant, ac de singulis Turmis vicissim quotquot electi fuerint, ad diem Concilii occurrant. Titulus vero hujus capitis hisce verbis concipitur : Ut non alii Metropolitani Primates appellentur, nisi illi, qui primas sedes tenent, quia alii non possunt facere tres Turmas de Episcopis, quam illi, qui primas sedes tenent, qui tres Turmas facere debent, sicut in hac sententia jubetur. Vide Vitam Aldrici Episcopi Cenoman. pag. 84. supra Psallentius, et Chartam Chlodovei Jun. Reg. apud Mabillon. de Re Diplomat. pag. 466. Vide Norma.

turma ae, f

TVR-, a troop, crowd, throng, band, body, company: inauratarum equestrium (statuarum): Titanum immanis, H.: Gallica, i. e. of priests of Isis, O.—Of the cavalry, a troop, squadron, company(the tenth part of an ala, consisting of thirty, and later of thirty-two men): inter equitum turmas, Cs., C., H.

TURMA

TURMA[EXERCITUSVol. 1. p. 784.]

Turma

(ἴλη). A subdivision of the Roman cavalry. The 300 knights originally belonging to each legion were divided into ten turmae of thirty men: each of these had three decuriones, the first of whom commanded the whole turma, and three optiones (adjutants). The divisions of allied cavalry called alae (see ala), each consisting of 300 men, contained five turmae of sixty men each. Under the Empire the independent divisions of cavalry of 500 or 1000 men, which were also called alae, consisted of sixteen or twenty-four turmae. The cavalry divisions of 120 horsemen in a cohort of 500 strong, which formed the unit in many cohorts, and of 240 horsemen in a cohort of 1000 strong, were divided into six and ten turmae respectively. See cohors; exercitus.

turma

Saved

Recent