utensilis

ūtensĭlis, e, adj. [utor], in econom. lang., that may be used, fit for use, of use, useful.

• I Adj.: quid in Italiā utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit? Varr. R. R. 1, 2, 6: quid utensile, Aug. Civ. Dei, 4, 22.—
• II Subst.: ūtensilĭa, ĭum, n., things for use, i. e. utensils, materials, necessaries, etc. (syn.: supellex, vasa): utensilia, quibus aut alitur hominum genus aut etiam excolitur, Col. 12, praef. § 3: exutus omnibus utensilibus miles, Liv. 3, 42, 5: divina humanaque, id. 26, 33, 13: vasorum, Plin. 13, 11, 22, § 72: apes collectis utensilibus, etc., Col. 9, 5, 1; 2, 12, 9; 1, 3, 3; Tac. A. 1, 70; Dig. 33, 7, 12, § 28.

ūtēnsilis, e (utor), brauchbar, bes. zur Wirtschaft, zur Speise, I) adi., Varro r.r. 1, 2, 6. Augustin. de civ. dei 4, 22. – II) subst., ūtēnsilia, ium, n., brauchbare Dinge, bes. zur Wirtschaft (Lebensmittel, Geräte), Liv., Colum. u.a.: im Haushalt der Bienen, Colum.: Schanzzeug, Veget. mil. 1, 24.

utensilis [CL], of which use can be made, usable, useful. b (as sb. n.) tool, utensil, (also in pl.) gear, equipment, accoutrements; c (spec. w. ref. to loom for weaving). omnium rerum ~ium vigil inspector B. V. Dunst. 12.  b ubi cuncta culinae suppellex et numerosa cocorum utensilia [gl.: andluman] servabantur Aldh. VirgP 50; 689 [terra] cum pratis et pomariis, cum domibus cunctisque ~ibus et omnibus ad eandem pertinentibus rebus Ch. Minster-in-Thanet 40; 836 cum campis et pratis et cum omnibus utenssilibus et cum putheis salis et fornacibus plumbis CS 416; 963 cum omnibus ~ibus [MonA VI 1176a: utensibus] pratis videlicet pascuis CS 1113; appresenta ‥ meam legulam et utansile meum Ælf. Bata 5. 1; describamus ~ia quae ‥ cementariis ad cedendum lapides ‥ sunt necessaria Anselm Misc. 316; ~ia dicuntur quecumque usui domus vel templi vel alicujus rei hujusmodi necessaria sunt Andr. S. Vict. Reg. 94; 1166 licebit eis sine aliquo ferramento vel aliquo ustilio succibili intrare et ramalia que de wyvede remanserint, que Anglie spren dicuntur, colligere MS Camb. UL Ee 5. 31 f. 1r; qui bene vult disponere familie sue et rebus suis, primo provideat sibi in ~ibus [gl.: ustilement, grans ustilismens] et in supellectilibus Neckam Ut. 96; c1257 in ~iis daerie emendis ij d. ob. Crawley 216; 1266 in reparacione domorum et utencilium apud Sconam, xvij s. xj d. ExchScot 3; 1269 salvis ‥ forestario de feodo ‥ mortuo et sicco bosco, qui potest colligi sola manu sine ~i ferreo in dominicis boscis SelPlForest 47; 1313 in ‥ ferro et acere empt’ ad hustensilia operariorum MinAc 1128/4 m. 3; c1340 omnia alia vasa minuta et utenselia domus mee RR K's Lynn I 139; hoc utensule, howseho[ld] WW.  c c1256 habent vj ~ia ‥ in quibus operantur cujusmodi pannos voluerint IMisc 10/7; p1272 suburbanii qui operabantur burellos solebant reddere pro ~i suo v s. per annum (Inq.) Arch. J. VII 374; c1400 quandocumque aliquis magister ‥ de novo inciperit ad levandum ~ium suum (videlicet vulgariter Anglice nominandum a weblome) Mem. York I 243.

ūtēnsĭlis, e (utor), utile, nécessaire à nos besoins : Varro R. 1, 2, 6 ; Aug. Civ. 4, 22 || pl. n. ūtēnsĭlĭa, ĭum, tout ce qui est nécessaire à nos besoins [meubles, ustensiles ; moyens dʼexistence, provisions] : Col. Rust. 12, pr. 3 ; Liv. 3, 42, 5 ; Tac. Ann. 1, 70, etc.

utensilis , e. adj.
有益者。

Suggest a Translation
See an image

ūtēnsilis e, adj.

• utor, to be used, of use, useful.—Plur. n. as subst, utensils, materials, necessaries: exutus omnibus utensilibus miles, L.