venabulum
venabulum, a hunting-spear
vēnābulum, ī, n.: a hunting-spear, 4.131. (vēnor)
vēnābŭlum, i, n. [venor], a huntingspear.
- I Lit., Cic. Fam. 7, 1, 3; Verg. A. 4, 131; Ov. H. 4, 83; id. M. 8, 419; 8, 404; 9, 205; 10, 713; 12, 453; Mart. 14, 31, 1.—
- II Transf.: sagittarum, large spear-like arrows, for killing elephants, Plin. 8, 8, 8, § 26.
vēnābulum, ī, n. (venor), I) eig.: das Fangeisen, der Jagdspieß, die Schweinsfeder, Cic., Verg. u.a.: aprum venabulo excipere, Quint.: aprum venabulo percutere, Cic.: praeclaram bestiam venabulo transverberare, Cic.: erat in proximo non venabulum aut lancea, sed stilus et pugillares, Plin. ep.: apros frustra in venabula vocas, Sidon. – II) übtr.: venabula sagittarum, große Pfeile in Gestalt der Jagdspieße, Plin. 8, 26.
quam [bestiam ] ferunt Alexandrum mortuis xxvj militibus tandem confixam occidisse ~is
spiritalis armaturae spiculis et ferratis virtutum ~is [gl.: ] naviter certandumeofursperum, barsperum, þioxum
venabula,eoborspreot
sed et venationis sepem domini episcopi ultronei ad edificandum repperiantur suaque quandocumque domino episcopo libuerit ~a destinent venatum
cervos ‥ cepi et vulpem illum in retibus, insequentibus canibus, et aprum audacter et naviter cum meo ~o jugulavi
excepto servitio furbiandi venabula [MS: venabola ] et alia arma mea
trap to take with beestys, as borys or oder lyke , cenabulum ‥ ~um
trepgette, sly instrumente to take byrdys or beestys , ‥ tendicule ‥ tendula ‥ ~um ‥ tripulum
ibat ‥ rex ‥ altera die quo se una cum suis more solito jocundaretur ~o
rege cum suis ad ~a egresso
non secum habebant multitudines hominum qui manipulatim possent eos horrore exsuperare, nec ~is percutere ferratis, sed Davitico more contra hostis exierunt mente devota nequitiam
tum ‥ re divulgata tota in illum grassantur turbe ~a
tunc de armis convenientibus ad domum ‥ hoc ~um,espee
de armis domus ‥ hic gladius, mucro, ensis, ~um,espee
illa vero his similia que per sincopam perdunt unam litteram semper servant, teste Martiano, in eadem syllaba accentum quem prius habuerant, ut manipulus, maniplus, ~um, venablum
forum est venabulum curia Romana, / reis vendit veniam
vēnābŭlum, (12) ī, n. (venor), épieu de chasseur : Cic. Fam. 7, 1, 3 ; Virg. En. 4, 131 || venabula sagittarum Plin. 8, 26, épieux servant de flèches.
vēnābulum ī, n
- venor, a hunting-spear, C., V., O.
VENABULUM
VENA´BULUM[VENATIO1.]
Venabŭlum
A hunting-spear. It had a long or broad head (Mart. xiv. 31), shaped like a lozenge.