venalicius
venalicius, of selling, for sale
vēnālīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [venalis], of or belonging to selling, for sale.
- I In gen.
- A Adj.: jumenta, Petr. 76, 8. —
- B Subst.: vēnālīcĭum, ii, n., taxes on sales, Cod. Just. 12, 19, 4.—
- II In partic., of or belonging to slave-selling.
- A Adj.: familiae, i.e. young slaves exposed for sale, Suet. Aug. 42; so, greges, Plin. 35, 18, 58, § 201.—
- B Substt.
- 1 vēnālīcĭus, ii, m., a slave-dealer, Cic. Or. 70, 232; Plin. 21, 26, 97, § 170; Suet. Rhet. 1.—
- 2 vēnā-līcĭum, ii, n.
- a Slave-selling, Dig. 21, 1, 65; Petr. 29, 3; Inscr. Orell. 3023 and 4777.—
- b Plur., concr., young slaves, Dig. 28, 8, 5.
vēnālicius, a, um (venalis), I) zum Verkaufe gehörig, A) adi. = verkäuflich, feil, iumenta, Petron.: funis, Aur. Vict.: venaliciarum mercium navis, Kauffahrteischiff, ICt.: übtr., matrimonia, ICt. – B) subst., a) vēnālicium, iī, n., der Verkaufs-, Handelszoll, die Akzise, Cod. Iust. 12, 19, 4. – b) vēnālicia, ōrum, n., im Handel ein- und ausgeführte Verkaufsgegenstände, Ein- und Ausfuhrwaren, portoria venaliciûm, Liv. 32, 7, 3. – II) insbes., zum Sklavenverkaufe, -handel gehörig, A) adi., zum Verkaufe ausgestellt, verkäuflich, familiae, Suet.: greges, Plin. – B) subst.: 1) vēnālicius, iī, n., der Sklavenhändler, Cic. or. 232. Plin. 21, 170. Suet. rhet. 1. – 2) vēnālicium, iī, n., eine Schar-, Familie verkäuflicher od. gekaufter Sklaven, Corp. inscr. Lat. 6, 22355a: venalicium titulis pictum, Petron. 29, 3: ex venalicio noviciorum emptus, Venul. dig. 21, 1, 65. § 2: Plur., Ulp. dig. 28, 8, 5. § 1.
~ium, quicquid potest vendi
~ius, venalis, venditicius
quis michi tribuat ut illum impium / non jam apostolum sed venalicium / Judam inveniam?
insolubilis in illa philosophantium scola tunc temporis questio habebatur an porcus qui ad ~ium agitur ab homine an a funiculo teneatur
ut ait Ulgerius venerabilis Andegavorum episcopus, in ~io disciplinarum gratiosum adinvicem debet esse verbi commercium
non fuerat ‥ timendum imperatori ne materia commerciorum deficeret, cum etiam adhuc apud illos ~ium frequens sit qui pecuniam non noverunt
sed quid est quod apud curiales omnia queror esse venalia, cum ea etiam que non sunt, rerum scilicet privationes, ~io constet esse obnoxia?
vēnālĭcĭus, (16) a, um (venalis), ¶ 1 exposé en vente, à vendre : Petr. 76, 8 ¶ 2 [en parl. dʼesclaves] mis en vente : Suet. Aug. 42 || subst. m. , marchand dʼesclaves : Cic. Or. 232 ; Plin. 21, 170 ; Suet. Rhet. 1.
vēnālīcius
adj.
- venalis, of selling, for sale. —As substm., a slave-dealer.—As substn. plur., merchandise, imports and exports: portoria venaliciūm Capuae adscripserunt, L.