venalitas
vēnālĭtas, ātis, f. [venalis, II.],
- the capability of being bought (with bribes, etc.), venality, Cod. Just. 4, 59 fin.; Sid. Ep. 5, 13 med.
vēnālitās, ātis, f. (venalis), das Feilsein, Verkäuflichsein, durch Geschenke oder Bestechung, Cod. Iust. 4, 59 extr. Sidon. epist. 5, 13, 3.
jam enim ~as ex infernalibus umbris emerserat, ut nec illud gratis presbiteri preberent infantibus sacramentum, si non infarcirent parentes marsupium
erat ‥ vir quidam Alfstanus, habens duas hidas ‥ quas necessitate aliqua compulsus ~ati exposuit
qui ad sedem illam non electione canonica sed giezitica ~ate intravit
retractatur autem sententia ‥ si ~as intervenerit
inter universa damnabilior est eucharistie sacre ~as
~atem [] missarum inhibemus : †generalitatem Conc. I 689
talem ‥ non prefert honestas sed cupiditas, non moralitas sed ~as, non sciencia sed pecunia
quia ‥ vinum in monasterio venale expositum invenerimus ‥ ne ex hoc in officio cujusquam ~atis commercium insurgat ‥ ~atem vini hujusmodi ‥ ad extra fieri prohibemus
vēnālĭtās, ātis, f. (venalis), vénalité : Sid. Ep. 5, 13 ; Cod. Just. 4, 59, 2, 3.
Et qui electus fueritCharta Henrici I. Fr. Reg. ann. 1052. apud Stephanot. in Antiquit. Bened. MSS. Claromont. pag. 345 :(abbas) sine dolo vel Venalitate aliqua ordinetur.
Absque omni Venalitate et munere instituatur.
Multis ambagibus tandem ad id perventum, ut Venalitatem et mercaturam suaderet.Vide Venalitiaria.