ventositas
ventōsĭtas, ātis, f. [ventosus] (postclass.).
- Lit., windiness, flatulence, ventosity: ventris, Cael. Aur. Tard. 4, 5: stomachi, App. Herb. 126.—
- II Trop., a puffing up, inflation, conceit, Fulg. Myth. 2, 17.
ventōsitās, ātis, f. (ventosus), I) die Blähung, stomachi, Ps. Apul. herb. 126. Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 17: absol., Th. Prisc. 2, 16 u. 21. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 115 u.a. Orib. fr. Bern. 2, 6. p. 10, 24 Hagen: Plur., Cass. Fel. 42. p. 104, 19. – II) bildl., die Aufgeblasenheit, Eitelkeit, Windbeutelei, Augustin. de civ. dei 9, 20. Fulg. myth. 2, 17.
fulmina eorum in tonitrua convertentur, et turbo ~atis hujus facile solvetur imbre
apes ‥ in majori ‥ copia scaturirent ‥ si non aeris Hibernici tanta cum humiditate ~as minuta corpuscula tam dispergeret quam corrumperet
crastina die, hora captata, nullum in aere ~atis signum percipiens, putabat se errasse et mendacium dixisse
sed ecce quam acu modica hujus exploditur tumida vesice ~as!
vir quidam ‥ qui ~ate intercutanea membrorum omnium officium prepediente vexatus fuerat
urina est alba vel quasi egestio i. sepe abundat ~ate
omnia legumina sunt nociva, quia sunt ~atis generativa
timpanites ‥ vocatur abusive idropisis ‥ quia non est nisi pauca vel nulla humiditas, sed ~as
quendam de familiaribus dicti episcopi ‥ subtus imaginem crucifixi ~ates per posteriora dorsi cum fedo strepitu more ribaldorum emittere fecerunt pluries ac turpiter et sonore
ocitacio fit ex fumo et ~ate musculos gule replente
sensu quoque sanior redditus, desinit a ~ate priori
ille de laudis ipsorum ~ate nihil curans
pares despiciebat, et superioribus optemperare vana ~ate turgidus indignum autumabat
quanto enim [vera eloquencia ] videtur humilior, tanto est alcior; et non ~ate set soliditate transcendit
capitaneus sume arrogancie ~ate inflatus
in minutionibus ‥ et in misericordiis regularibus duo et duo unam justam de cellario, tam ad prandium quam ad cenam; in ~ate vero unam
ventōsĭtās, ātis (ventosus), f. , flatuosités : C. Aur. Chron. 4, 5 || [fig.] vaine jactance : Aug. Civ. 9, 20.
Sensit ex aure exire quemdam ventum sive Ventositatem.
Et deductis equis per litus nos duas naviculas ascendimus, nulla Ventositate extante.
Ventosa, seu cucurbita medica adhibita sanguinem elicere. Constant. Afer de Elephant. :
Ventosandus est scapula.Idem lib. 2. cap. 15 :
A parte naris effluentis Ventosetur.