ventose
ventōsē, adv., v. ventosus fin.
ventōsē, Adv., voll Wind, dah. pausend, tumens, Apul. met. 10, 20: vent. atque inaniter currere, Augustin. c. Iulian. 5, 13, 49.
inflatas ‥ buccas dii risisse dicuntur, quia tibia ~e in musicis sonet, et artificiose flexibilitatis vocum proprietate amissa, rem potius sibilet quam musice moduletur
michi hec placet provintia, ut mala quantum queo sine veritatis dispendio extenuem, bona non nimis ~e collaudem
ventōsē (ventus), adv., en étant plein de vent : Apul. M. 10, 20 || [fig.] en apparence : Aug. Imp. Jul. 5, 13, 49.