veteratorie
veteratorie, shrewdly, craftily
vĕtĕrātōrĭē, adv., v. veteratorius fin.
veterātōriē, Adv. (veteratorius), a) gewandt, mit Routine, dicere, Cic. or. 99. – b) im üblen Sinne, durchtrieben, verschmitzt, Apul. apol. 46. Donat. Ter. Phorm. 2, 3, 14.
vĕtĕrātōrĭē (veteratorius), habilement : Cic. Or. 99.
veterātōriē
adv.
- veteratorius, shrewdly, craftily: dicere.