veteratus
vĕtĕrātus, P. a. of vetero.
veterātus, a, um, s. vetero.
quod juvenis pullus discit memorat veteratus
non veterata nove clamidi sit penna locata
cum ‥ juxta viros ~os, securitas maxima sit pars gaudii sanctorum qui sunt in celis
nostris aptans usibus / saccum veteratum / propter nostra vulnera / gratis vulneratum
due cortine ‥ ~a [sic ] sive lacerata [sic ]
ante cibum sompnus, studium, vinum veteratum
est juvenis salsus laudabilis et veteratus. / sunt nutritive nimium carnes vituline. / desiccant salse carnes nimium veterate
caseus ‥ salsus veteratus
mors pro peccato ruet in terram veterato [gl.: quod anglici ex antiquo continuabat ]
vĕtĕrātus, a, um, part. de vetero || adjt , invétéré : Plin. 32, 141.