veteratorius
veteratorius, crafty, cunning, sly
vĕtĕrātōrĭus, a, um, adj. [veterator, II. A.],
- crafty. cunning, sly (Ciceronian): nihil ab isto tectum, nihil veteratorium exspectaveritis: omnia aperta, omnia perspicua reperientur, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141; so, ratio dicendi, id. Brut. 75, 261.—* Adv.: vĕtĕrātōrĭē, craftily, cunningly, slyly: dicere (with acute), Cic. Or. 28, 99.
veterātōrius, a, um (veterator), a) bewandert, routiniert, ratio dicendi, Cic. Brut. 261: sed eam (accurationem) ut citius veteratoriam quam oratoriam diceres, ibid. 238. – b) im üblen Sinne, durchtrieben, verschmitzt, nihil ab isto vafrum, nihil veteratorium exspectaveritis, Cic. II. Verr. 1, 141.
vĕtĕrātōrĭus, (16) a, um (veterator), de vieux routier : Cic. Verr. 2, 1, 41 || qui sent le métier : Cic. Br. 261.
veterātōrius
adj.
- veterator, crafty, cunning, sly: ab isto nihil veteratorium exspectare.