vexabiliter
vexābĭlĭter, adv. [vexabilis, II.],
- troublesomely, vexatiously: caput onerare, Cael. Aur. Acut. 2, 9, 41.
vexābiliter, Adv. (vexabilis), beschwerlich, mit Beschwerde, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 9, 41.
vexābĭlĭtĕr, adv., de manière à tourmenter : C. Aur. Acut. 2, 9, 41.