vetustus
vetustus, aged, old, ancient, of long standing
- that has existed a long time, aged, old, ancient (in the posit. mostly poet., and almost exclusively of things; for the comp. vetustior, v. vetus): veteris vetusti (vini) cupida sum, Plaut. Curc. 1, 2, 4 (99): templum Cereris, Verg. A. 2, 713: lucus, Ov. M. 11, 360: silva, id. ib. 6, 521: ligna, Hor. Epod. 2, 43: gens, Verg. A. 9, 284: cornicum saecla, Lucr. 5, 1084: spatium aetatis, id. 2, 1174; 3, 774, cf. id. 5, 827: ratio, id. 5, 160: res, Quint. 11, 2, 5: opinio, Cic. Clu. 1, 4: hospitium, id. Fam. 13, 36, 1: amicitia, Ov. P. 4, 3, 11: sors, id. M. 4, 642.—Of a person: vetusto nobilis ab Lamo, Hor. C. 3, 17, 1.—Comp.: pix, Col. 12, 23, 1: ova, id. 8, 5, 4: memoria, Plin. 13, 16, 30, § 102: semen, id. 21, 19, 73, § 124.—Sup.: sepulcra, Suet. Caes. 81: navis, id. ib. 66: foedera, Quint. 8, 2, 12: tempora, id. 1, 7, 11: instrumentum imperii, ancient records of the State, Suet. Vesp. 8.—Of persons: qui vetustissimus ex iis, qui viverent, censoriis esset, Liv. 23, 22, 10: auctores, Quint. 10, 1, 40: vetustissimus liberorum. Tac. A. 2, 2; 2, 43; 11, 32.—Adv.: vĕtustē. *
- 1 After the manner of the ancients, Ascon. ad. Cic. Verr. 1, 47; 2, 13. —
- 2 From ancient times: vetustissime in usu est, Plin. 27, 7, 28, § 46.
namque senescenti spoliabor pelle vetustus / atque nova rursus fretus remanebo juventa
exueras, misericors domine, ~is pannis originalis peccati et indueras me veste innocentiae
mappa vetusta / et contrita
tucius cum catulo luditur quam cum cane ~o
liber qui in hoc monasterio conservatur ~issimus, qui ‘Septem Signacula’ vocatur
vinum fortissimum ‥ quanto plus fuerit †vetuscum [l. ~um ] tanto plus redditur ‥ odoriferum
pro panibus tuis ~is parati sunt tibi novi, constitues eos in refectionem cordium spiritualium
debet ‥ sacerdos Dei sollicite curare ut oblatio ejus munda sit et non ~a
nam curant multi morbo contracti vetusto
in sancti Petri coenobio quod nuncupatur ~issimum
per flumen dirigitur usque ~um ac terminalem fossatum
denique ab eis morem ~issimum sustulit qui sic animis eorum occalluerat
rex erebi ~issimus ille Pyragmon
juxta ~issimum illud templum Londoniarum
incisiones ‥ ~iores sunt imbricate
hic est ille ~us dierum de quo ait Daniel(
quando sedebit ~us dierum tenens ventilabrum
abjectis ~i hostis atque primi facinoris incentoris insidiis
tacens ~os immanium tyrannorum annos
nunquid aliquid ~um aut obsoletum?
inter ~issimos et novellos intermedios [auctores ] reperimus
ostensis e monumentis ~iorum principum sceptris, coronis, foliis
ita ut tres pandectes novae translationis, ad unum ~ae translationis quem de Roma adtulerat ipse super adjungeret
ex nova infusione caritatis et ex reliquiis ~e cupiditatis
- 1. oud, bejaard; ➤ vetustissimus ex censoribus; virginum Vestalium vetustissima;
- 2. al lang bestaand, langdurig [hospitium; oppidum; vinum die lang heeft gelegen; disciplina]; eerbiedwaardig vanwege de ouderdom [mos; templum];
- 3. toenmalig, van vroeger [scriptores];
- 4. (metaf.) (v. redenaars) ouderwets.
老。古。故。舊者。Templum vetustum 古廟。Vinum vetustum 陳酒。Ligna vetusta 乾木。Vetustissimus liberorum 長子。
Suggest a Translation
See an image
- vetus, aged, old, ancient, of long standing(posit. mostly of things; comp.and freq. also sup.used for the comp.and sup.of vetus): templum Cereris, V.: silvae, O.: ligna, H.: opinio, inveterate: amicitia, O.: qui vetustissimus ex iis, qui viverent, censoriis esset, i. e. senior ex-censor, L.: vetustissimus liberorum eius, Ta.: vetustissimos se Suevorum Semnones memorant, Ta.—Of former times, ancient: Aeli, vetuste nobilis ab Lamo, H.—Of style, antiquated: Multo vetustior et horridior ille.
-
…dubii, necessarium non videbatur plures libros ex eodem ortos adhibere. itaque com memoro tantum Palatinum P, cuius vetustior pars quae finitur fol. v verbis Nom m videtur o m ; i animi per turbatione posse sapiens vacare…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ita esse correctum ut aut cognosci possit aut conici eum ante correctionem aliqua alterius lectionis habuisse vestigia. Luculli codices vetustissimi et optimi cum iidem sint qui de natura deorum, de quibus egimus in praefatione fasciculi, non opus est…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…, si HAUT natum ex ITAUT. saepe pari utramque stirpem auctoritate esse supra dixi. archetypus etsi praebebat quaedam vetustiorum litterarum vestigia permutatis inter se C et G, B et R, P et R, E et S…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…translata quodam modo. Ita fit, ut omnis singulorum verborum virtus atque laus tribus exsistat ex rebus si aut vetustum verbum sit, quod tamen consuetudo ferre possit ; aut factum vel coniunctione vel novitate, in quo item est…
Cicero, de Oratore
-
…modum gratum. Scr. Romae, ut videtur, a. . CICERO ACILIO PROCONSVLI Cum Demetrio Mega mihi vetustum hospitium est, familiaritas autem tanta quanta cum Siculo nullo. ei Dolabella rogatu meo civitatem a Caesare impetravit ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…adhibita editione mea maiore et imagine codicis A persecutus erit, non dubitabit opinor quin correctorum illorum, etiam si vetustissimi quaedam ab exemplis suis sumpserint, tamen auctoritatem aut nullam esse aut ambiguam aut eam qua facile possimus carere .…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…in extremis essem, plane pericula non dubitanter adii. Caesarem vero, quod me in tanta fortuna modo cognitum vetustissimorum familiarium loco habuit, dilexi summa cum pietate et fide. quae mea sententia gerere mihi licuit, ita feci…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, usurpasse quam haec quae nunc ex Etruscis libris in te conversa atque interpretata dicuntur. etenim quod sacrificium tam vetustum est quam hoc quod a regibus aequale huius urbis accepimus quod autem tam occultum quam id quod non solum curiosos…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…, multaque per terras vates oracla furenti pectore fundebant tristis minitantia casus, atque ea, quae lapsu tandem cecidere vetusto, haec fore perpetuis signis clarisque frequentans ipse deum genitor caelo terrisque canebat. nunc ea, Torquato quae quondam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…et exscribendis multo mihi usui erat editio Thomae Stangl ; neque recensionem sprevi Gulielmi Friedrich. Praesto quoque erat praeter vetustiores editio Gallica nuper a Iulio Martha confecta. ORATOREM recensenti non deest auxilium codicis optimi et satis antiqui Abrincensis ,…
M. Tullius Cicero, Brutus