vigilax
vigilax, watchful, restless
vĭgĭlax, ācis, adj. [vigilo], watchful.
- I Lit.: canes, Col. 7, 12, 5: Subura, Prop. 4 (5), 7, 15.—
- II Trop.: curae, Ov. M. 2, 779.
vigilāx, ācis (vigilo), gern-, immer wach, wachsam, gallinacei, Colum. 8, 2, 11: vigilacem vigilantemque simul quaero lectorem, Mam. Claud. de statu anim. 3, 11. p. 173, 11 Engelbr.: übtr., curae, immer wache, -rege, Ov. met. 2, 779.
vĭgĭlāx, (16) ācis, m. f. n. , ¶ 1 qui est toujours à veiller, vigilant : Col. Rust. 7, 12, 5 ¶ 2 [fig.] qui tient éveillé [en parl. des soucis] : Ov. M. 2, 779.
In paginis ejus Vigilax lector inveniet veriora nomina Camœnarum.Adde Epist. 12. lib. 8.
vigilāx ācis, adj.
- vigilo, watchful, restless: Subura, Pr.—Fig.: curae, O.