vigilans
vigilans, watchful, anxious, careful, vigilant
vĭgĭlans, antis, Part. and P. a. of vigilo.
vigilāns, antis, PAdi. (v. vigilo), wachend, wachsam, I) übh. = aufmerksam, scharf beobachtend, oculi, Verg. Aen. 5, 438. Veget. mil. 1, 6: vigilanti stertere naso, Iuven. 1, 57. – II) insbes., wachsam = unermüdet tätig, -fürsorgend, consul, Cic.: ut nemo vigilantior ad iudicium venisse videatur, Cic.: vigilantissimus dux, Val. Max.: vigilantissimus senex, Donat.
vĭgĭlāns, (12) tis, part. de vigilo || adjt , vigilant, attentif, soigneux : Cic. Agr. 1, 3 || -tior Cic. Verr. 2, pr. 32 ; -tissimus Val. Max. 9, 1.
- 1. (poët.) wakend, wakker [oculi];
- 2. (metaf.) waakzaam, oplettend [tribunus plebis]; ➤ lumina vigilantia vuurtoren; ut nemo vigilantior ad iudicium venisse videatur.
vigilāns antis, adj.with comp.
- P. of vigilo, watchful, anxious, careful, vigilant: vigilantes et boni oculi: homo: curae, sleepless anxiety: nemo paratior, vigilantior: lumina, always burning(of a light-house), O.; see also vigilo.