vigilator

vigilator [CL vigilare+-tor] 1 watchman, guard; b (passing into surname). c (~or ad ripam) tide-waiter. 1212 rex Henricus pater dedit Ricardo Robbe Sterta, quod fuit escheta ~orum de Monte Acuto reddendo inde j gruem Fees 79; 1234 recipiunt soldatam ‥ ~or, wudiarius aule Cust. Glast. 1; 1288 Nicholaus T. in misericordia quia inpedivit ~orem [MS: viglitar'] CourtR A. Stratton 161; 1293 ~or ‥ episcopi cornavit ‥ socios suos RParl I 111b; 1300 malefactores ‥ in ~ores custodientes vigilias apud quadrivium Oxon secundum formam statuti Wynton insultum fecerunt et ‥ quendam clericum ‥ per ‥ ~ores prius attachiatum ‥ a manibus ‥ ~orum cum gladiis ‥ rescusserunt DocCOx 175; 1312 non habuit unum ~orem in curia sua per unam noctem Law Merch. I 92; 1340 insultum fecerunt in ‥ servientem ‥ et vigilator pacis nocti [sic] SessPCambs 17; 1375 insultum fecit ‥ uno ~orum domini regis ville predicte SessPLincs 37.  b 1278 Joh'i ~ori versus Scociam Ac. Durh. 486.  c 1552 the under officers named ~ores ad ripam commonly called waiters ‥ watch and look ‥ by water and by land ‥ that no goods wares and merchandizes be taken up (Royal Comm.) EEC 99n. 6. 2 one who stays awake at night, night-walker, night-reveller. 1371 dicunt quod T. B. ‥ est communis hospitator, oxionator et ‥ ~or SessPLincs 158; luxurie nimis deditus, ~or maximus, ita ut aliquando mediam noctem, nonnumquam usque mane totam noctem in potacionibus et aliis non dicendis insompnem duceret V. Ric. II 169; 1408 O. ‥ est comunis ~or per noctem et perturbator pacis CourtR Ottery St. M. m. 94.