vocalitas
vōcālĭtas, ātis, f. [vocalis],
- open sound, euphony; as transl. of εὐφωνία, Quint. 1, 5, 4.
vōcālitās, ātis, f. (vocalis), der Klang, Wohlklang, als Übersetzung von εὐφωνία, Quint. 1, 5, 4. (Prob.) de ult. syll. 220, 6 K. Donat. Ter. Andr. 3, 2, 25.
etsi dissimulare vellet ‥ modesta taciturnitas, silere tamen nescit veritatis pedissequa, plana testificacionis ~as
vōcālĭtās, ātis, f. (vocalis), euphonie : Quint. 1, 5, 4.
Tam terribilisGuibertus de Pignor. SS. lib. 1. cap. 2. § 3 :Vocalitas ferebatur, ut pulsari strepitus cœlorum supremitas crederetur.
Humanum ruisse quippiam inibi(in puteo) ex voce percipiunt, quem dum multaVocalitate civissent, fœminam advertunt.