διομαλίζω
διομαλίζω, to be always evenminded
διομᾰλ-ίζω, pf. διωμάλικα Phld. Po.Herc. 1425.34:—
- maintain a standard, ἀρετὴ διομαλίζουσα Id. Rh. 1.264 S., cf. Longin. 33.4, Plu. Cat.Ma. 4, S.E. M. 11.207; to be consistent, of observations, ib. 5.103.
1 tr. realizar con constancia o uniformidad
τοῦτ' οὐδ' ἐν μοναχῷ γένει διωμάλικέν τις ποιητής
2 intr. ser constante
ἀρετὴν ἄκραν καὶ διομαλίζουσαν ἀγνοηθῆναι
que la virtud superior y constante es ignoradaτὰς μείζονας ἀρετάς, εἰ καὶ μὴ ἐν πᾶσι διομαλίζοιεν ...
ἐν τοῖς ἀποτελέσμασι
ref. al trabajo del artistaἐν τοῖς κατορθώμασι
• persistir
μέχρι τῆς τελευτῆς
δι·ομαλίζω [ᾰ] (seul. prés.) rester le même, être d’une humeur égale, Plut. Cato ma. 4 ; Sext. M. 11, 207 ; Lgn 33, 4.
διομαλίζω, (eigtl. verstärktes ὁμαλίζω), sich durchaus gleich bleiben ; Plut. Cat. mai. 4 ; Sext.Emp. adv. math. 11.207 u. a.Sp.
διομαλίζω
fut. σω
- to be always evenminded, Plut.